0

Ξημέρωσε η Επόμενη Μέρα

My Bug

Όλο επόμενες μέρες ζούμε τον τελευταίο καιρό.

Του τελεσίγραφου, της βρώμικης προπαγάνδας, του δημοψηφίσματος, των κλειστών θεοποιημένων τραπεζών, του Όχι, της διαπραγμάτευσης, του πραξικοπήματος, των εκβιασμών, της μεγάλης αγρυπνίας πριν την εκτέλεση…. Διάλεξε και πάρε!

 Και τώρα τι; Θα μας σώσει ο Τσίπρας; Θα φερθούν σαν άνθρωποι και όχι σαν αρπαχτικά όρνεα οι «ευρωπαίοι» και άλλοι δανειστές; Όχι και όχι.

Το ΔΝΤ δεν έπαψε να είναι ένας από τους οικονομικούς δολοφόνους επειδή σου λέει το αυτονόητο σε στιγμή που εξυπηρετεί φαύλους σκοπούς. Δηλαδή εσύ, συνάνθρωπε, σύντροφε, συμπολίτη, έλληνα, πίστευες ότι είναι «βιώσιμο» το χρέος;
Μα γιατί να δεχθείς ότι έχεις χρέος; Το δημιούργησες;
Έτσι σου είπανε γουρούνια και τσόκαρα, εκείνοι που νόμιζες ότι είναι πιο δυνατοί, πιο έξυπνοι, πιο επιδέξιοι.
Εσύ είσαι ο δυνατός, εσύ, ο άνθρωπος.
Όχι ο «απλός άνθρωπος» που σου τσαμπουνάνε.
Τι θα πει απλός άνθρωπος; Υπάρχει και σύνθετος;
Κι αν υπάρχει, γιατί αντί να μιμηθείς τα γουρούνια και τα τσόκαρα δεν θέλεις να γίνεις εσύ σύνθετος προς όφελός σου;
Επειδή για να το πετύχεις πρέπει να συμπράξεις με άλλους που είναι «απλοί» και άρα δεν σου φαίνονται άξιοι να σε καθοδηγήσουν, να αποφασίσουν για σένα χωρίς εσένα και να σε σώσουν;
Μόνος-μαζί με άλλους θα σωθείς. Ναι, και τα δύο μαζί.
Δεν έχεις ανάγκη ταγούς και εμπνευστές.
Έχεις κατέβει απ’ τα δέντρα, θυμάσαι; Κατέβηκες, περπάτησες κι όταν ορθώθηκες εφευρέθηκαν δεκάδες μέθοδοι για να σε γονατίσουν.
Τα χρέη και τα δάνεια είναι απλώς η πιο σύγχρονη.

 Ο Αλέξης Τσίπρας σου έδωσε ελπίδα. Και σε μένα.
Τον πιστέψαμε, εμπνευστήκαμε από το μέλλον που περιέγραφε γενικά κι αόριστα, τον υποστηρίξαμε ακόμα κι αν δεν τον ψηφίσαμε στις εκλογές.
Για να μην σου τα χώνω χωρίς να κάνω αυτοκριτική, θα σου πω ότι εξακολουθώ να τον θεωρώ ηθικό, πιστό στις ιδέες του, γεμάτον καλές προθέσεις κι επιπλέον αυτό που αποκαλούν ηγετική φυσιογνωμία.
Ωραίο μεν, ανεπαρκές δε.

Σκέφτεσαι λοιπόν ότι αν δεν μπόρεσε κι αυτός δεν μπορεί κανένας;
Εδώ αρχίζει η διαφορά μας.
Είτε ανήκεις στους καναπεδάκηδες ή στους πλατειάκηδες, διαφέρουμε φοβάμαι.

Εκεί έξω υπάρχει γη, υπάρχουν (τεχνητά ή πραγματικά) φαλιρισμένες επιχειρήσεις και εργοστάσια εξοπλισμένα που τα κλείσανε για να γίνονται εισαγωγές και να κρέμεσαι από τα αρχ… των χρηματοδοτήσεων.
Για να φας ντομάτες, που βρώμαγε ο τόπος από τις παραγωγές, εισάγουν. Για να ντυθείς με ρούχα που ξέρεις να ράβεις και να υφαίνεις, εισάγουν.
Για να σκουπίσεις τον κώλο σου εισάγουν φθηνά.
Είχες γεννηθεί; Θυμάσαι τα εργοστάσια φαρμάκων, τις κλωστοϋφαντουργίες, τις σιδηροβιομηχανίες, τις κτηνοτροφικές μονάδες, τα στάρια, τα οπωροφόρα;;;
Τα έχεις δει; Έχεις ακούσει ή διαβάσει γι’ αυτά;

Ξέρεις μόνο από τράπεζες και ΑΤΜ; Το ίδιο και τα πεντάχρονα που νομίζουν ότι τα λεφτά τα φέρνουν ο μπαμπάς και η μαμά από το … μηχάνημα.

Αυτήν την συγκεκριμένη λοιπόν «επόμενη μέρα» εγώ ξύπνησα «αλλιώς». Χωρίς ελπίδα, χωρίς έμπνευση, χωρίς όραμα αλλωνών, επειδή όσο κι αν το περίμενα δεν είπαν το αυτονόητο.
Είπαν πολλά, μίλησαν για ελιγμούς, υπονόησαν στρατηγικές, αναφέρθηκαν και υποστήριξαν την αλληλεγγύη.

Στράβωσα, ίσως επειδή περίμενα κι απογοητεύτηκα.
Περίμενα να ακούσω τον πρωθυπουργό, αυτόν τον καλό άνθρωπο, να μας λέει ότι η χώρα είναι κυρίαρχη επειδή την ορίζουμε εμείς, όλοι μαζί και δεν αντλεί την κυριαρχία της από τις δήθεν υποχωρήσεις των οικονομικών δολοφόνων.
Περίμενα και δεν άκουσα να (ξανά) λέει ότι δεν υποκύπτουμε στον φόβο. Αντ’ αυτού μίλησε για τον μπαμπούλα της χρεωκοπίας.  
Περίμενα και δεν άκουσα τον υπέρμαχο της συλλογικότητας να λέει «να δουλέψουμε όλοι μαζί» και να πιστέψω ότι εννοούσε «όλοι μαζί» και όχι «εσείς να δουλεύετε κι εμείς να τρώμε» όπως εννοούν και πράττουν άλλοι. Δεν θέλω αλληλεγγύη, ούτε «ευρωπαϊκά ιδεώδη» και του κώλου τα εννιάμερα.

Αλληλεγγύη δεν είναι τα συσσίτια και το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, αυτά είναι ελεημοσύνες προς τα θύματα των ανθρωποφάγων  –ούτε καν φυσικών καταστροφών.
Αυτό που πιστεύω για αλληλεγγύη και ανθρωπιά είναι να αξιωθούν σαράντα νοματαίοι να δουλέψουν μαζί, να διαχειριστούν εαυτούς και αλλήλους και μέσα παραγωγής χωρίς να φαγωθούνε μεταξύ τους.  
Ναι ρε πατριώτη, γίνεται.
Γιατί γίνεται να τα ξεπουλήσουν και δεν γίνεται να τα έχουμε εμείς;
Δεν ξέρω πώς, αλλά αν βρεθούμε κάτι θα σκεφτούμε.
Έχει γίνει σιχασιά η καραμέλλα ότι δεν παράγουμε τίποτα.
Κάθεσαι έτσι κι αλλιώς, δουλειά δεν έχεις ούτε θα βρεις, χρόνο έχεις, ζωή έχεις, χέρια έχεις, κάνε κάτι! Αυτό είναι ανθρώπινο δικαίωμα!
Για να λέω και «του στραβού το δίκιο» όπως είπε και ο Τσίπρας χθες, δεν πιστεύω ότι συμφωνείς μαζί μου και -με το συμπάθιο-  αμφιβάλλω αν με καταλαβαίνεις.

Μήπως καλά έκανε ο Τσίπρας και δεν τα είπε όλα αυτά;

Advertisements
0

Προς τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα

tsipras kaisariani

Πρωθυπουργέ της Ελλάδας,

Σ’ εκτιμώ και σ’ εμπιστεύομαι, μέχρι αυτήν την στιγμή που γράφω.
Επειδή δεν ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που αλλάζουν θέσεις κατά που φυσάει ο άνεμος (όπως  κι εσύ στην συνέντευξή σου στιγμάτισες), επιλέγω να ακολουθώ αρχές, αξίες κι εντέλει την καρδιά και το μυαλό μου.
Η εξαγγελία του δημοψηφίσματος άγγιξε ακριβώς αυτούς τους “οδηγούς” μου επειδή σκέφτηκα ότι επιτέλους κάποιος (τον οποίο επαναλαμβάνω έχω εμπιστευτεί) παίρνει μια γενναία και, το λιγότερο, “ασυνήθιστη” και αντικομφορμιστική απόφαση -κι ας σας έχουν κολλήσει την ρετσινιά στο κόμμα σου.

Επέμεινα στην αρχική μου άμεση απόφαση να ψηφίσω ΟΧΙ, ακόμα κι όταν θεώρησα λογική και πολύ ηθική, παρά τα ευρέως λεγόμενα, την πρόταση του ΚΚΕ στη Βουλή.
Σου προσέφερε (εμμέσως) κάτι που μπορούσες να αρπάξεις πραγματικά και μάλιστα χωρίς να το χρεωθείς. Κι όμως, αν και αμφιταλαντεύτηκα, σκέφτηκα την πολύ πλατιά και βαθειά σημασία του ΟΧΙ που θα μπορούσε να γίνει ένα σύμβολο -και όχι βέβαια με την έννοια που το χρησιμοποιούν οι πουλημένοι.

Έχω δώσει τις δικές μου μικρές μάχες έκτοτε για να περάσω το μήνυμα με όσα επιχειρήματα προσφέρει το δίκιο και η αλήθεια όσο και με αυτά που καταλαβαίνει καλύτερα ο κόσμος.
Μίλησα και με τον εαυτό μου και βρεθήκαμε σύμφωνοι πως όπως έχουμε ζήσει μέχρι τώρα στην τρέλλα του “πλούτου” και στην άβυσσο της ανέχειας χωρίς να αλλάξουμε γραμμή από τα πιστεύω μας, έτσι θα συνεχίσουμε. Και παραπάνω ακόμα, θα ψηφίσουμε/ψηφίζαμε ΟΧΙ παρότι πιστεύουμε ότι η ΕΕ είναι εγνωσμένη μηχανή κιμά για τους ανθρώπους κι ένας τεράστιος μηχανισμός εκμετάλλευσης και αφανισμού.

Σήμερα που σου γράφω πρωθυπουργέ, έχεις στείλει ήδη δυο-τρεις προτάσεις στους “θεσμούς”.
Κάθε πρόταση βρίσκει στον ίδιο τοίχο με όσες είχες κάνει νωρίτερα, ακόμα και αυτής που είναι βαριά-βαρύτατη αλλά θα την δεχόμασταν χωρίς καν να την κρίνουμε, παρότι ίσως να σημαίνει ότι επιλέγουμε μόνοι μας τα δεσμά μας.
Κάθε πρόταση δε, είναι πιο υποχωρητική από την προηγούμενη.
Ξέρεις κάτι πρωθυπουργέ;
Με σκοτώνει (εμένα και την προσωπική μου ηρεμία) να χάνω την εμπιστοσύνη που έχω δείξει -πάντα με δυσκολία επειδή με διακρίνει δυσπιστία και καχυποψία από τον χαρακτήρα μου.
Πόντο-πόντο, οι απανωτές προτάσεις σου, ακόμα κι αν προέρχονται από τις καλύτερες προθέσεις και υπό το βάρος των εξαιρετικών πιέσεων που όλοι νοιώθουμε -κι εσύ πολύ περισσότερο γιατί είσαι πολιτικός- προσφέρουν ακατανόητα πολλά και σημαντικά.
Δεν έφυγες από τις διαπραγματεύσεις επειδή σε κάθε σου παραχώρηση σε κάθε σου βήμα προς τα πίσω, εκείνοι επιδίωκαν ένα άλμα προς τα πάνω μας;;
Δεν έφυγες επειδή αντιλήφθηκες πέραν πάσης αμφιβολίας ότι όλοι οι δρόμοι εκτός από την απόλυτη συνθηκολόγηση ήταν αδιέξοδοι γιατί τους έκλειναν συστηματικά;
Γιατί έφυγες αν όχι γι’ αυτά κι άλλα παρόμοια που -υποθέτω- δεν θέλεις να εκθέσεις;
Γιατί στο καλό (για να το πω κόσμια) έφυγες και προκήρυξες δημοψήφισμα όπου οι σκεπτόμενοι τουλάχιστον αλλά κι “άλλοι” θα ψήφιζαν ή θα ψηφίσουν ΟΧΙ;

Έχοντας επίγνωση της μηδαμινής βαρύτητας που έχει η δική μου θέση μέσα στο πλήθος, πρωθυπουργέ θέλω να πω αυτό:

ΜΗΝ στείλεις άλλες προτάσεις και ΜΗΝ παραχωρήσεις εκείνα που έδειξες να διαφυλάττεις (τουλάχιστον).
Σε αντίθετη περίπτωση, εγώ και ίσως κι άλλοι που ένοιωθαν να χάνουν την ευκαιρία μιας σύμπνοιας αριστερών, προοδευτικών, κομμουνιστών, ανοιχτόμυαλων και πραγματικών πατριωτών, θα ψηφίσουμε εκείνο το άκυρο μεν, ολοκάθαρο και τίμιο δε ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ.
Πρωθυπουργέ, οι εχθροί και οι φίλοι δεν άλλαξαν από εκείνους που πιθανότατα έχεις διαβάσει στην ιστορία και η ψυχή δεν βολεύεται με λιγότερα απ’όσα λαχταρούσαν εκείνοι που τίμησες αμέσως μόλις έγινες πρωθυπουργός.
Ο απλός λόγος που μπορεί να αλλάξει την ψήφο κάποιων από μας (αν κι εγώ μιλάω μόνο για τον εαυτό μου) είναι ότι το ΟΧΙ μας θα κρύβει περισσότερα βάρη κι απ’ το ναι με την επιπλέον ντροπή ότι δεν αρθήκαμε πάνω από τα επιβεβλημένα και δόλια και ότι, εν ολίγοις, δώσαμε τελικά γη και ύδωρ.
Κι αυτά, θεωρώντας δεδομένες τις καλές προθέσεις σας για το καλό της χώρας.

Με εκτίμηση και ανησυχία,
Άνθρωπος

 

0

Μέσα ή έξω; Ξέρετε πού

Ευρω-μασούρια που δεν έχουμε

Ευρω-μασούρια που δεν έχουμε

Τα πολλά λόγια, εκτός από φτώχεια που δεν λείπει απ’ αυτή τη ρημαδοχώρα, είναι συχνά και υποκρισία επειδή πίσω τους κρύβεται η αλήθεια που υποτίθεται πως δεν πρέπει να ειπωθεί -ειδικά στην πολιτική.

Να όμως που έφτασε η ώρα που οι αλήθειες πρέπει να αρχίσουν να λέγονται. Όσο κι αν στοιχίζουν, αποκλείεται να είναι πιο ακριβές απ’ το τίμημα που πληρώνουν οι περισσότεροι (η πλειοψηφία) από τους κατοίκους της Ελλάδας.

Μια αλήθεια που λίγους μήνες πριν την συζητάγαμε μόνο όσοι είμαστε “κακά” και απείθαρχα παιδιά, αλλά τώρα πιά μπορεί να την καταλάβει και ο πιο βλαμμένος αντιδραστικός, είναι ο μεθοδευμένος αφανισμός της Ελλάδας, των κατοίκων της και τώρα πια και της κυβέρνησής της.
Όχι επειδή είναι τόσο ριζοσπαστική όσο νομίζουν αυτοί και μπορεί να θέλαμε εμείς, αλλά επειδή δεν θέλουν τέτοιους “σπόρους” στα χωράφια τους.

Το γιατί, μπορεί να επιδέχεται καμμιά διακοσαριά εξηγήσεις και σ’αυτές δεν περιλαμβάνεται ελληνική “υπεροχή”, ζήλια για τα χαρίσματά μας (που δεν έχουμε) κι άλλες γραφικότητες.
Η λύσσα όμως των ΕΕατζήδων, των αμερικάνων, των γερακιών του καπιταλισμού, του διεθνούς κατεστημένου, του συστήματος -διαλέξτε και πάρτε- είναι τόσο εμφανής πλέον που πρέπει να κάνει κάθε βλαμμένο έλληνα να προβληματιστεί.
Επειδή αυτοί οι ίδιοι που βλέπουν με τρόμο την προοπτική να μειωθούν κι άλλο οι μισθοί και οι συντάξεις τους, να αυξηθεί η φορολόγηση και το φπα αλλά και τα τομάρια που κάθε μέρα στέλνουν λεφτά στο εξωτερικό, οι ίδιοι αυτοί θέλουν ΕΕ και θέλουν ευρώ και θέλουν και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολάκερη.
(Μικρή παρένθεση για να ρωτήσω όποιον ξέρει καλύτερα να μας πει: Γιατί δεν είναι σωστό και δίκαιο να απαγορευτούν οι εξαγωγές κεφαλαίων αν δεν γίνονται για επιχειρηματική δραστηριότητα; Ε;!)
Οι μεχρι τώρα κυβερνήσεις περιφρονούσαν τον λαό και υπάκουαν υποτακτικά τους δανειστές.
Ούτε εγώ ούτε το Μαμούνι ξέρουμε να μαντεύουμε το μέλλον, ξέρουμε όμως τί θέλουμε και τί θεωρούμε σωστό και τί πιστεύουμε. (Και δεν αναφέρομαι στο ότι έχουμε χεσμένη την ΕΕ.)
Δύο λοιπόν, ένας εκ των οποίων ψηφοφόρος (τα μαμούνια δεν ψηφίζουν), λέμε πως θέλουν να μας πείσουν ότι όλο το σύμπαν κινείται γύρω από τις τράπεζες, τις αγορές, τους οίκους αξιολόγησης (αν είναι δυνατόν!) και την αποπληρωμή ενός αδύνατου χρέους που μας φόρτωσαν ύπουλα και με την βοήθεια εγχώριων καθαρμάτων.
Αλλά δεν τους πιστεύουμε.
Και δεν πιστεύουμε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα επί της γης είναι οι πρόωρες συντάξεις ή οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Το μεγαλύτερο δικό μας πρόβλημα είναι που η προπαγάνδα και η πλύση εγκεφάλου είναι τέτοιας έκτασης που το ψέμα τους έγινε η αλήθεια για τον απλό άνθρωπο.
Επειδή όμως η υπομονή έχει τα όριά της, δεν υπάρχει κανένας σ’ αυτήν την κυβέρνηση που να μπορεί να πει ανοιχτά και καθαρά ότι δεν χάλασε ο κόσμος αν δεν κάνουμε ό,τι διατάζουν (κυριολεκτικά αν και “πολιτικά”);
Αμοιβαία επωφελές δεν μπορεί να είναι τίποτα, ούτε βέβαια καμμία συμφωνία, γιατί τα δικά τους συμφέροντα είναι αντίθετα με τα δικά μας, των ανθρώπων.

Δεν θα απομονωθεί η χώρα αφού αντίπαλο δέος ήδη αναπτύσσεται -όσο κι αν τα συστημικά μμε το κάνουν γαργάρα- γιατί όλο και περισσότερες χώρες δεν αντέχουν πλέον την παντοκρατορία του νεοφιλελευθερισμού όπως τον θέλουν οι ΗΠΑ και η ΕΕ.
Σίγουρα θα γίνει τέτοια προσπάθεια -εδώ έχουν κυρήξει πόλεμο στην Ρωσία εκτός από το Ιράν, την Βενεζουέλα, την Κούβα και όσο τους παίρνει στην Κίνα, στην Ελλάδα θα κολλήσουνε;- και σίγουρα θέλουν πολλή δουλειά οι (νέες και όχι καθ’ υπαγόρευση) συμμαχίες που θα δημιουργήσει η χώρα.
Να μην κοροϊδευόμαστε όμως: Υπάρχει ζωή και έξω από την ΕΕ.
(Και κωλόχαρτο επίσης και φάρμακα και πετρέλαιο). 
Α! Και πείτε το και στους ανισόρροπους και ανεγκέφαλους που απαντάνε στις δημοσκοπήσεις ότι θέλουν συμφωνία ακόμα και με νέα μέτρα και μετά λένε στους ρεπόρτερ ότι δεν αντέχουν άλλα μέτρα.
Κι η αλήθεια είναι πως ΔΕΝ αντέχουμε νέα μέτρα οι περισσότεροι.

0

Συμφωνείστε γιατί καίγονται

filthy-riches-tv-show

Ξέρει κανένας τι σημαίνει “ιδεολογική αναπηρία”;
Δεν νομίζω, αφού τον όρο εφηύρε και χρησιμοποίησε σχολιαστής δελτίου ειδήσεων Ενός καναλιού, θέλοντας να καταδείξει ότι η ιδεολογία που δεν συμφωνεί με την δική του, υποδηλώνει αναπηρία.
Συγκεκριμένα, όπως είπε ο γελοίος αυτός, μόνο λόγω ιδεολογικής αναπηρίας μπορεί να μην καταλαβαίνει κάποιος ότι η τήρηση των κανόνων είναι ο συνδετικός κρίκος της ΕΕ -και άρα, οι Έλληνες διαπραγματευτές κάνουν “αταξία” που καθυστερούν την συμφωνία και που δεν παίρνουν απλώς οδηγίες. Και υπονοεί βεβαίως ο δεξιών-και-ευρωπαϊκών-κώλων-γλύφτης, ότι θα έχουν δίκιο οι ευρωπαίοι εταίροι αν τιμωρήσουν την χώρα.
Δηλαδή, θέλει επίσης να πει ο γιατρός της ιδεολογικής υγείας και “δημοσιογράφος”, η ελληνική κυβέρνηση σφάλλει επειδή (δείχνει να) προσπαθεί να τηρήσει αυτό που ονομάζουν κόκκινες γραμμές.
Αυτός, που είναι ιδεολογικά υγιής, δηλαδή πουλημένος, δεν έχει -προφανώς- λόγο να θυμώσει με τους εκβιασμούς των “εταίρων”. Όχι, αφού αυτός χέστηκε αν κάποιος μπορεί να σώσει κάτι εδώ που έχει φτάσει η Ελλάδα κι αφού τρώμε το αγγούρι της ΕΕ. Και χέστηκε επειδή πληρώνεται για να λέει αυτά που λέει.
Επίσης, όποιος έχει “αρτιμελή” ιδεολογία, προτιμά την μείωση μισθών και συντάξεων, τις ομαδικές απολύσεις, την ανυπαρξία συλλογικών συμβάσεων και την καθημερινή κατάντια και εξαθλίωση.
Δεν ξέρω αν θα καταφέρουν οι διαπραγματευτές -αυτοί που θα αρέσουν στους εταίρους- όσα προσδοκούσε ο κοσμάκης, προσωπικά αμφιβάλλω, αλλά για πολύ διαφορετικούς λόγους από του γιατρού ιδεολογιών.

Το άλλο τρελό που ακούγεται από πολιτικούς στην Ελλάδα που έχουν ήδη υπακούσει στο παρελθόν ή άλλους, καινούργιους, που προσπαθούν να πείσουν για την υπακοή τους, είναι πως πρέπει η συμφωνία να γίνει επειγόντως επειδή οι συνταξιούχοι δεν θα βρουν λεφτά τον επόμενο μήνα.
Το ότι οι επείγουσες συμφωνίες έχουν οδηγήσει τους συνταξιούχους να μην βρίσκουν λεφτά ποτέ άλλοτε εκτός από την μέρα κατάθεσης στον λογαριασμό και πουθενά αλλού εκτός από τον λογαριασμό τους για λίγες ώρες, αφού την επαύριον κιόλας εξαφανίζονται.
Τα ψίχουλα που τους κατάντησαν να παίρνουν για σύνταξη, αν παρέμεναν οι ίδιοι διαπραγματευτές θα μειώνονταν κι άλλο όπως φαίνεται από τις απαιτήσεις των “εταίρων”.
Αυτό δεν είναι καταστροφικό, καταστροφικό θα είναι να μην πάρουν μία τον επόμενο μήνα.
Αν, λέμε τώρα, η κυβέρνηση είχε πραγματικά απαραβίαστες κόκκινες ή παρδαλές γραμμές, αν είχε απαιτήσεις αντί να προσπαθεί -τουλάχιστον- να αποφύγει την άνευ όρων παράδοση, τι θα έλεγε αυτός και άλλοι καλοθελητές και ρουφιάνοι;

Αλλά ξέρει όλη η αλητεία σε ποιους απευθύνεται: Στους συνταξιούχους που εξαθλίωσαν ώστε να μην μπορούν ούτε να μιλήσουν και που δεν έχουν φράγκο στην τσέπη και τρέχουν πανικόβλητοι από τα ξημερώματα στις τράπεζες -τόσο μυαλό έχουν κι αυτοί αλλά αυτό ήταν το ζητούμενο· να μην μπορούν να κάνουν αλλιώς με την κατάντια που έχουν υποστεί;

Είναι γνωστό ότι η αλητεία δεν κάνει διακρίσεις στα επαγγέλματα και η δημοσιογραφία έχει δυστυχώς κάμποσα φυντάνια, όπως και η πολιτική, αλλά εκεί το λες φυσικό κι αναμενόμενο.

0

Άντε και …, έλληνα

GreeceMiniFlags

Τι έγινε έλληνα; Έλειψα και νόμισες ότι απαλλάχθηκες από μένα; Χα!
Τι έγινε έλληνα; Σου βγάλανε αριστερή κυβέρνηση και νόμισες ότι έγινες άνθρωπος;
Αμ δε, δεν γίνεσαι άνθρωπος εσύ κι από μένα δεν θα διαβάσεις ότι είναι για τα μούτρα σου η αριστερά.

Τι έγινε έλληνα; Άκουσες για διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης και πίστεψες ότι θα τους είχαν στρωμένα κόκκινα (αριστερά) χαλιά και θα τους έλεγαν ναι σε όλα;
«Ναι, να καταργήσετε τον ενφια.
Ναι, να αυξήσετε τον κατώτατο “μισθό”.
Όχι, μην γ@μήσετε τα εργασιακά δικαιώματα.
Όχι, μην μειώσετε τις συντάξεις. 
Όχι, μην στήσετε…παζάρι για να ξεπουλήσετε την χώρα.
Ναι, θα σας δώσουμε λεφτά για να μην πεινάνε οι άνθρωποι.
Ναι βεβαίως να νομοθετήσετε όπως εσείς θεωρείτε σωστό, κι εμείς την ανάπτυξη της χώρας σας θέλουμε εξάλλου.
Ασφαλώς κύριοι αριστεροί υπουργοί, να μεταρρυθμίσετε την μπόχα της χώρας σας, εμείς δεν επεμβαίνουμε.»

Αυτά νόμιζες έλληνα ότι θα λεχθούν εκεί πέρα, κι όταν συμφωνήσουν όλοι εσύ θα είσαι περήφανος, με σύνταξη, χωρίς ενφια και με παιδιά που δουλεύουν;
Αυτά νόμιζες και κοιμήθηκες ήσυχος ότι θα παραμείνεις στο ευρώ;
Ε, είσαι μαλάκας.
Ρε συ, μπας και νόμιζες ότι θα σκίσουν τα μνημόνια και σκέφτηκες ότι θα καθαρίσουν για πάρτη σου κι εσύ θα πάρεις πίσω τα χαμένα και θα ‘χεις και ευρώ και ευρωπαϊκές ενώσεις μάντολες;

Και τι έγινε σήμερα έλληνα; Έκλασες μέντες επειδή φοβήθηκες ότι δεν θα βρεις λεφτά στην τράπεζα; (Κρατήσου εκεί γιατί μπορεί να μην έχεις και κωλόχαρτο να σκουπιστείς.)
Γιατί ρε έλληνα να μην βρεις λεφτά; Στο ευρώ είσαι ακόμα.
Μόνο αν βγεις θα πεινάσεις, ακόμα τώρα διαπραγματεύονται.

Διαπραγματεύονται ατελείωτα και σπάνε τα νεύρα του βενιζέλου και του θεοδωράκη. Αυτοί, την δουλειά τους κάνουν (αυτή που τους ανέθεσαν εννοώ), αλλά εσύ τους ακούς και ψαρώνεις.
Και τι σκέφτεσαι λοιπόν έλληνα;
Θέλεις δουλειά;
Θέλεις λεφτά;
Θέλεις χώρα;
Θέλεις την γη;
Θέλεις το υπέδαφος;
Θέλεις τον πλούτο;
Θέλεις υγεία;
Θέλεις περίθαλψη;
Θέλεις σύνταξη;
Θέλεις φάρμακα;
Θέλεις παιδεία;
Θέλεις κοινωνικό κράτος (το θυμάσαι πώς είναι);
Θέλεις αύριο;
Θέλεις ασφάλεια και ζωή;
Θέλεις και επενδύσεις;
Μήπως θέλεις και υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια;

Μείνε στο ευρώ κι άμα τα δεις όλα αυτά σφύρα μου.
Πάρε το ευρώ τώρα και βολέψου. Ξέρεις πού να το βάλεις, δεν με χρειάζεσαι.
Στείλε το στην Ελβετία ή άμα είσαι “μικρός” βάλτο κάτω από το στρώμα.

Και να σου πω κάτι ακόμα;
Οι προηγούμενοι σου φέρονταν όπως σου αξίζει: Σε γράφανε κανονικά και λέγανε ναι σε όλα κι εσύ έφθασες να γίνεις το κωλοσφούγγι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δεν είναι για τα μούτρα σου όσοι κάνουν έστω μια προσπάθεια για σένα. Εγώ θα σε σουτάριζα από την ΕΕ που στήνεις…πανηγύρι για να μείνεις. Ξέρεις γιατί; Επειδή είσαι και πολύ βλαμμένος και ζώο και αστοιχείωτος και παρτάκιας και ούτε που σε ενδιαφέρει το συμφέρον της χώρας που την κατάντησες παράγκα, ούτε των ανθρώπων της, που δέχθηκες να γίνουν ρακοσυλλέκτες.
Το μόνο που σε νοιάζει έλληνα, όπως πάντα εξάλλου, είναι το τομάρι και ο κώλος σου.
Άντε τράβα τώρα να απαντήσεις σε ερωτήσεις που σου κάνουν και να πεις ότι θέλεις το ευρώ και την ΕΕ.