0

Σου γράφω πάλι κύριε Τσίπρα

Η στιγμή που ο Τσακαλώτος δείχνει να φοβάται ότι θα σηκωθείς να φύγεις και η Μέρκελ αναρωτιέται πόση ξεφτίλα αντέχεις ακόμα. Τσακαλώτος-Μέρκελ διπλό.

Η στιγμή που ο Τσακαλώτος δείχνει να υποψιάζεται ότι θα σηκωθείς να φύγεις και η Μέρκελ αναρωτιέται πόση ξεφτίλα αντέχεις ακόμα. Τσακαλώτος-Μέρκελ διπλό.

 

Κύριε Τσίπρα, πρωθυπουργέ μερικών ελλήνων (των ίδιων που απολάμβαναν ανέκαθεν τις κυβερνητικές “υπηρεσίες” όπως αυτές υπαγορεύονται από την Ευρωπαϊκή σου Ένωση) και όχι πρωθυπουργέ τής Ελλάδας, αφού παρέδωσες κι εσύ την διακυβέρνησή της σε “άλλους”.
Μόλις γύρισα από την συγκέντρωση των αγροτών και υπέρ των αγροτών και θεώρησα “αναγκαίο” να σου γράψω μερικές σκέψεις, διαπιστώσεις και απορίες.
Ξέρεις ότι, λιγότερο θεαματικά μεν απ’όσο τους ενέπνευσες κάποτε εσύ και τους “κρέμασες” στην συνέχεια, αλλά πάντως χωρίς αναστολές, οι πολίτες, οι άνθρωποι, ο λαός δηλαδή, διακρίνουν λύσεις στον ορίζοντα που τους τον μαύρισες με την συνθηκολόγησή σου;
Ξέρεις ότι, αφού εσύ αποδείχθηκες γιαλαντζί ριζοσπάστης και ενέδωσες (sic) σε 17 ώρες, κάποιοι, όχι όλοι, κατανοούν ότι οι νίκες χρειάζονται, απαιτούν, αγώνες ζωής και όχι μόνο 17ωρες αντοχές;
Ξέρεις γιατί αυτά που παρέδωσες μετράνε πολλαπλάσια απ’των προκατόχων σου; Επειδή αυτοί στηρίζουν με ιδεολογία τις προδοσίες τους και πολλοί από μας (οι περισσότεροι) δεν ξεγελαστήκαμε ποτέ από το τομάρι που φοράνε.
Ξέρεις τί “πέτυχες” όταν ούτε πόλεμο άνοιξες, ούτε παραιτήθηκες δηλώνοντας παγκοσμίως και τίμια ποιά παιχνίδια είναι καταδικασμένοι να παίζουν όσοι εμπιστεύονται τους “θεσμούς” και όχι τους λαούς;
Πρώτα-πρώτα, διέσπασες το ίδιο σου το κόμμα και κρέμασες ακόμα μια πέτρα στο λαιμό τής (όποιας) ενότητας.
Στην συνέχεια, στα μυαλά εκείνων που σε ψήφισαν όχι από ιδεολογία και ένταξη αλλά απογοητευμένοι, πεινασμένοι, φοβισμένοι και κουρασμένοι εναπόθεσαν πάνω σου τις ελπίδες τους, ταύτισες την Αριστερά με την “συνέχεια” των προηγουμένων (κι αυτοί τα ίδια κάνουν). Και μπορεί οι περισσότεροι να γνωρίζουμε ότι δεν φτάνεις, ούτε έφτανες (για να λέμε την αλήθεια) στο μικρό δαχτυλάκι τής Αριστεράς, όμως δεν το ξέρουν όλοι εκείνοι που σε ψήφισαν, που ψήφισαν ΟΧΙ, που ήταν έτοιμοι για θυσίες.
Δημιούργησες αδιέξοδο στη θέση τής ελπίδας που σε ανέδειξε πρωθυπουργό.
Ενίσχυσες την παραίτηση και την απογοήτευση.
Επιβεβαίωσες την “φήμη” ότι “άλλοι κυβερνούν αυτή τη χώρα” και ότι κανένας δεν είναι ικανός, ισχυρός, θαρραλέος ή μάγκας για να τους αψηφήσει. Κι όμως, το μόνο που είχες να κάνεις ήταν να πεις αλήθεια για τα όρνεα. Δεν το έκανες αλλά γύρισες και παριστάνεις έκτοτε τον φέρελπι που έστω και εκ των υστέρων, με κάποιους (ποιούς;) τρόπους, θα μας βγάλει απ’τον τάφο.
Νέες καραμέλες πήραν την θέση των παλιών που σέρβιραν οι ομοϊδεάτες των όρνεων τής ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Τα αεροδρόμια, το λιμάνι τού Πειραιά, η αγροτική παραγωγή δεν ξεπουλήθηκαν, υπάκουσαν στα υπογεγραμμένα.
Πάω στοίχημα ότι ευχαριστείς την τύχη σου που είχαν ξεπουλήσει κάτι και οι προηγούμενοι, πχ Ελληνικό, Σκουριές, ξέρεις τώρα.
Αλλά για να σε ξεφτυλίσουν απροκάλυπτα οι εταίροι σου, σου έστειλαν και το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.
Αν και, όποιος δεν ήταν τυφλωμένος και κουφός, θα έπρεπε να είχε καταλάβει τί εννοούσες όταν δήλωνες προεκλογικά ότι θα παραμείνουμε “μέλη”.
Περιμένεις, λέει, αξιολόγηση για τις εφαρμογές τής θανατικής μας καταδίκης με “μεταρρυθμίσεις” αλλά και για το προσφυγικό!
Στα είχα πει και παλιότερα αλλά γιατί να ακούσεις εμένα ή τον καθένα απλό άνθρωπο;
Όσο δίνεις, τόσο θα απαιτούν. Αυτό έκαναν απ’την πρώτη μέρα τής εκλογής σου και αποκλείεται να μην το είχες καταλάβει εσύ ή κάποιο κομματόσκυλο.
Ξέρεις ποιό είναι το πρόβλημα; Όσα δίνεις είναι ΔΙΚΑ ΜΑΣ. Όχι δικά σου, όχι της αντιπολίτευσης, όχι της συμπολίτευσης, όχι των πουλημένων νεοφιλελεύθερων, όχι της (ακόμα πιο) “ανανεωμένης” -πρώην- αριστεράς.
Πολλοί, δικοί σου αλλά και απλοί ψηφοφόροι σου, θα χορτάσουν για λίγο με τα ξεροκόματα αγωνιστικότητας, εθνικής κυριαρχίας, παραμονής στην ΕΕ (τα ρέστα μου, αλλά ναι, την θέλουν), ασφάλειας, διεκδικήσεων και κόκκινων γραμμών.
Μην ξεγελαστείς ότι όπως σε ανέδειξαν, με τον ίδιο τρόπο δεν θα σε καταποντίσουν.
Όμως, τόσο που κόβει σε πολλούς απ’αυτούς, φοβάμαι ότι θα την πληρώσουμε όλοι μας με την άνοδο των φανερών και κρυφο-φασιστών και με την απαξίωση των λαϊκών κινημάτων.
Ναι κύριε Τσίπρα, υπάρχουν και μετά από σένα διεκδικήσεις και κινήματα, όπως υπήρξαν και μετά τους ψευτο-σοσιαλιστές! Με τον ίδιο τρόπο που συνεχίζουν να υπάρχουν μετά από τόσες κατραπακιές και εξαθλίωση, αλλά κυρίως λόγω πλύσης εγκεφάλου, αντικομμουνιστές, δεξιοί κακομοίρηδες, αριστερόφοβοι και “ευρωπαϊστές”.
Κύριε Τσίπρα, μπορεί μέσα σε 17 ώρες να “πείστηκες” εσύ, όμως όπως θα σου έχουν πει και στο κόμμα σου οι παλιοί, ούτε 17 αιώνες δεν μπορούν να συγκρατήσουν το δίκαιο απ’το να γίνει απαιτητό.
Μπορεί να μην γίνει με κατάληψη των “χειμερινών ανακτόρων” όπως είχες δηλώσει ειρωνικά σε παλιά συνέντευξή σου, όμως όπως θα έπρεπε να έχεις αντιληφθεί, θα γίνει απαιτητό.
Κανόνισε να λείπεις!
Και μια τελευταία ερώτηση: Σου λείπει καθόλου που πέρισυ τέτοιες μέρες περπάταγες στον δρόμο χωρίς να φοβάσαι;

0

Συγγνώμη μάτια μου, συγγνώμη

ruins Greece

Από όλα τα «πρωτότυπα», που είναι πολλά, αυτών των εκλογών και της προεκλογικής ατμόσφαιρας, υπάρχει ένα θέμα που δεν χωνεύεται με καμμία «φιλοσοφία» εκτός από την: «Λέμε και καμμία μλκ κι ό,τι βγει».

Άκουσα και τον Α. Τσίπρα να την σχολιάζει, όχι όμως όπως της πρέπει.

Λέει λοιπόν ο Μεϊμαράκης, ο Ποταμάκης, δεν συγκράτησα κι ούτε έχει διαφορά, ότι ο Τσίπρας πρέπει ή έπρεπε ή δεν το έχει κάνει ακόμα και να του το θυμίσουμε ή κακόπαιδίδενέχειςτρόπουςθασεμαλώσω, να ζητήσει συγγνώμη.
Προσοχή εδώ:
Πολιτικοί ζητούν από πολιτικό να ζητήσει συγγνώμη!
Πιο συγκεκριμένα για να το εμπεδώσουμε, πολιτικοί ζητούν από τον πιο πρόσφατο πρωθυπουργό να ζητήσει συγγνώμη.

Συνέχισε να προσέχεις:
Ο Σαμαράς έφερε νύχτα 4-5 πακέτα μέτρων
Ο Βενιζέλος με το κούρεμά του (που έχει επιστημονική ονομασία όπως όλες οι μλκ αλλά τι σημασία έχει;) κατέστρεψε ταμεία, ομολογιούχους, ιδρύματα κ.ά.
Ο ανωτέρω συνέπραξε, όπως εξάλλου οι μεϊμαρο-ποταμάκηδες, σε μνημόνιο, μέτρα, καταστροφές ΚΑΙ στον εκφασισμό της χώρας
Τέλος και last but not least σύμφωνα με το αγγλικό «δίκαιο», ο εθνικός ηλίθιος (ίσως και προδότης, μαζί με τον προκάτοχό του στο κόμμα αν το έψαχνε κανείς βαθύτερα και σοβαρότερα), μας ανακοίνωσε ότι αποφάσισε (άκουσον-άκουσον ποιος!) τον δανεισμό από ΕΕ και ΔΝΤ. Πού να ξέραμε εκείνη τη μέρα ότι ακούγαμε την καταδίκη μας σε ισόβια*  χρέη και δυστυχία και ξεπούλημα και υποδούλωση και κατοχή και…. και…
Το αφήνω στο λεξιλόγιό σου και στη φαντασία σου έλληνα.
Κι επειδή «από τότε που βγήκε το συγγνώμη χάθηκε η υπόληψη» λέει ο λαός, εγώ θα ρωτήσω, γιατί δεν έγιναν τότε εκλογές και να αποφασίσει ο λαός αντί για έναν βλαμμένο και πολλά καθάρματα;

Κάτσε ρε εξυπνάκια (είπα, δεν θυμάμαι ποιος το ζήτησε):
Απαιτείς από τον Τσίπρα να ζητήσει συγγνώμη;
Τότε τι πρέπει να κάνουν οι πιο πάνω, που είναι μόνο δείγμα όσων πρέπει να καταδικαστούν, μαζί με τα αφεντικά και τους αυλικούς τους, για εγκλήματα κατά της Ελλάδας και των κατοίκων της κι όχι βέβαια να καθαρίσουν με μια κωλο-συγγνώμη.

Αν αυτή δεν είναι πρωτοτυπία για εκλογές στην Ελλάδα, βρες μου άλλη και πες την μου. Έλα ντε!!

* Έχεις ακούσει για την αποπληρωμή των χρεών από τις προηγούμενες πτωχεύσεις της χώρας που τελείωσαν μόλις πριν λίγα χρόνια;
Ε, αυτά ήταν πταίσματα και καραμέλες.
Ρούφα τώρα και γμσε πολύ για να γενοβολήσεις δυο-τρεις γενιές δούλων που θα αποπληρώσουν μέχρι την επόμενη (άδηλη) χρεωκοπία.

 

0

Επειδή λέμε, λέμε … αλλά δεν περνάει η ώρα … μήπως να …

Picture Credit: greece.mrdonn.org

Picture Credit: greece.mrdonn.org

Όσα ζούμε τις μέρες μετά το δημοψήφισμα μας ξεπερνούν.
Άλλους λιγότερο, άλλους περισσότερο και αρκετούς εντελώς.
Tα γεγονότα και οι εξελίξεις πάνε πέρα απ’ όσα μπορεί να επεξεργαστεί ο εγκέφαλος, η λογική αλλά και -γιατί να το κρύψομεν άλλωστε;- το συναίσθημα.

Το δε γελοίον του πράγματος μπορεί να είναι πως όσο πιο ιδεαλιστής αριστερός ήταν ή είναι κάποιος, τόσο πιο μαλάκας τείνει να νοιώσει.
Χωρίς σημασία είναι αν πρόκειται για μέλος κόμματος.
Μάλλον δυσκολότερη γίνεται η «χώνεψη» για μη μέλη, που δεν έχουν συνδέσμους και … καθοδηγητές (λέμε τώρα).

Δύσκολα γεύονται το φαρμάκι που τους ποτίζει η Αριστερά (να πω «η τάχα…» δεν μου πάει χέρι, όχι ακόμα, ούτε και καρδιά), όσων οι ιδέες και η τοποθέτηση  είναι γνωστές στους, ίσως επίσης ανένταχτους και από διαφορετικούς χώρους, φίλους και γνωστούς τους.
Εκείνοι που τους έλεγαν πριν μερικούς μήνες «βγήκαν οι δικοί σου τώρα άντε να σε δω τι θα λες», αν είναι καλοί φίλοι σιωπούν, αν είναι ψιλοκόπανοι δεν διστάζουν να τους τρίβουν στη μούρη ότι «τα ίδια κάνουν κι οι δικοί σου».
Και δεν φτάνουν τα μικρά προσωπικά τραύματα του εγωισμού, ξέρει αυτός ο… απλός αριστερός, πως θα έχει πάλι να μοιραστεί το κοινό (όχι καθολικό όμως) δράμα ενός λαού -ηθικό και υλικό.

Τι θέλει ο απλός αριστερός; Αυτά που ψήφισε θέλει.
Κι αν κάνει σκόντο και τα στραβά μάτια στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που ήξερε βαθιά μέσα του πως είναι ανεφάρμοστο αλλά «του άρεσε να το ακούει», δεν κάνει κανένα σκόντο και πονάει η καρδιά του αυτού του απλού αριστερού για κείνο το Όχι.
«Μας το ζητήσατε, σας το προσφέρουμε», έλεγε μια διαφήμιση (νομίζω).
Ο απλός, αγνός, καλός, ανιδιοτελής και πιστός στον εαυτό του και στις ιδέες του αριστερός, ένοιωσε ότι κάτι μέσα του ζητούσε να του δοθεί η επιλογή, να το πάρει απάνω του βρε αδερφέ, -δεν πειράζει, είμαστε δυνατοί- και ήρθε ο πρωθυπουργός και του προσέφερε την επιλογή, τον λόγο, την δύναμη, μέσω του δημοψηφίσματος.
Κι ο-όλα-τα-πιο-πάνω-αριστερός, έδωσε με την σειρά του αυτό που του ζήτησε ο πρωθυπουργός, αλλά κι αυτό που ο ίδιος πίστευε και πιστεύει, το « Όχι» του.
Είναι σπουδαία δουλειά να σου ζητάει επιτέλους κάποιος να συμμετάσχεις στις σημαντικότατες αποφάσεις που σε αφορούν.
Ξέρεις τι θα είχες ψηφίσει αν σε είχαν ρωτήσει για το ευρώ, για το ΔΝΤ, για τα μνημόνια μέχρι τώρα. Ξέρεις, ακόμα κι αν δεν ψήφιζες τότε, τι θα είχες ψηφίσει για την είσοδο στην ΕΟΚ.
Δεν σε ρώτησαν τόσες φορές, σε ρώτησαν στις 5 Ιουλίου 2015 όμως.

Όταν κυρίαρχο αίτημα, πρόταξη και συλλογικός στόχος γίνεται η αξιοπρέπεια και όταν ματαιώνεται η απόφαση της πλειοψηφίας, τότε γιατί δεν αγνοούσε και την, πολύ μικρότερη, πλειοψηφία του στις εκλογές ο Αλέξης Τσίπρας και να μην σχηματίζει κυβέρνηση; Ε;
Η μόνη χρησιμότητα του δημοψηφίσματος κατάντησε να είναι η καταμέτρηση και η αποτίμηση πόσων ελλήνων και ελληνίδων θα χρειαστεί να γράψει κανονικά ή να δείξει κατανόηση για τις θυσίες τους (το έχουν ξαναδεί το έργο, ξέχασε);

Επειδή όπως είπα πιο πάνω, «δε μου πάει χέρι» να γράψω περί δήθεν κοροϊδίας, ούτε βεβαίως περί προδοσίας κι επιπλέον επειδή, ας πούμε, συμπάσχω με:
Τον απλό αριστερό που έζησε να δει την Αριστερά στην κυβέρνηση
Τον ριζοσπάστη αριστερό (ακόμα και ΚΚΕ) που είδε -έστω- τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση
Τον παλιό αριστερό που ζούσε με την ελπίδα να μην τα σκατώσει ακόμα μια φορά η Αριστερά στην Ελλάδα και να μην βγάλει τα μάτια της με τα ίδια της τα χέρια 
Τον αριστερό που δεν πίστεψε ποτέ ότι πασοκ και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις ήταν έστω και λίγο αριστερές και περίμενε να δικαιωθεί επιτέλους,

με αισθήματα παρόμοια με όλους αυτούς τους ανθρώπους λοιπόν, αλλά και με μάλλον παιδιάστικη αφέλεια όλο περιμένω να βγει κάποιος, κατά προτίμηση ο πρωθυπουργός (όχι οι γνωστές άγνωστες διαρροές και κύκλοι) και να πει:
«Άντε βρε χαζούλια, μια πλάκα σας έκανα!
Εντός 48 ωρών (του αρέσει να το λέει αυτό), αρχίζουμε στάση πληρωμών, εθνικοποίηση των τραπεζών, έλεγχο των εισαγωγών αγαθών που μπορούμε να παράγουμε ή που είναι παγκοσμίως άχρηστα, προχωράμε σε  ανάπτυξη των παραγωγικών διαδικασιών ακόμα και με αυτοδιαχείριση και με υποχρεωτική εργασία και συμμετοχή στα κέρδη και […]»
 Προσωπικά θα του συγχωρήσω αν δεν πει με λέξεις αλλά το εννοήσει: “Στα … ξέρετε-ποιά-μας το ευρώ”.

Και Όχι, μετά να μην ξυπνήσουμε, αλλά να αρχίσουμε για «πρώτη φορά» να ζούμε και ν’ ανασαίνουμε μετά από πέντε χρόνια (ή με όρους συλλογικής μνήμης, μη σου πω και μετά από εκατόν ενενήντα πέντε).

0

Ξημέρωσε η Επόμενη Μέρα

My Bug

Όλο επόμενες μέρες ζούμε τον τελευταίο καιρό.

Του τελεσίγραφου, της βρώμικης προπαγάνδας, του δημοψηφίσματος, των κλειστών θεοποιημένων τραπεζών, του Όχι, της διαπραγμάτευσης, του πραξικοπήματος, των εκβιασμών, της μεγάλης αγρυπνίας πριν την εκτέλεση…. Διάλεξε και πάρε!

 Και τώρα τι; Θα μας σώσει ο Τσίπρας; Θα φερθούν σαν άνθρωποι και όχι σαν αρπαχτικά όρνεα οι «ευρωπαίοι» και άλλοι δανειστές; Όχι και όχι.

Το ΔΝΤ δεν έπαψε να είναι ένας από τους οικονομικούς δολοφόνους επειδή σου λέει το αυτονόητο σε στιγμή που εξυπηρετεί φαύλους σκοπούς. Δηλαδή εσύ, συνάνθρωπε, σύντροφε, συμπολίτη, έλληνα, πίστευες ότι είναι «βιώσιμο» το χρέος;
Μα γιατί να δεχθείς ότι έχεις χρέος; Το δημιούργησες;
Έτσι σου είπανε γουρούνια και τσόκαρα, εκείνοι που νόμιζες ότι είναι πιο δυνατοί, πιο έξυπνοι, πιο επιδέξιοι.
Εσύ είσαι ο δυνατός, εσύ, ο άνθρωπος.
Όχι ο «απλός άνθρωπος» που σου τσαμπουνάνε.
Τι θα πει απλός άνθρωπος; Υπάρχει και σύνθετος;
Κι αν υπάρχει, γιατί αντί να μιμηθείς τα γουρούνια και τα τσόκαρα δεν θέλεις να γίνεις εσύ σύνθετος προς όφελός σου;
Επειδή για να το πετύχεις πρέπει να συμπράξεις με άλλους που είναι «απλοί» και άρα δεν σου φαίνονται άξιοι να σε καθοδηγήσουν, να αποφασίσουν για σένα χωρίς εσένα και να σε σώσουν;
Μόνος-μαζί με άλλους θα σωθείς. Ναι, και τα δύο μαζί.
Δεν έχεις ανάγκη ταγούς και εμπνευστές.
Έχεις κατέβει απ’ τα δέντρα, θυμάσαι; Κατέβηκες, περπάτησες κι όταν ορθώθηκες εφευρέθηκαν δεκάδες μέθοδοι για να σε γονατίσουν.
Τα χρέη και τα δάνεια είναι απλώς η πιο σύγχρονη.

 Ο Αλέξης Τσίπρας σου έδωσε ελπίδα. Και σε μένα.
Τον πιστέψαμε, εμπνευστήκαμε από το μέλλον που περιέγραφε γενικά κι αόριστα, τον υποστηρίξαμε ακόμα κι αν δεν τον ψηφίσαμε στις εκλογές.
Για να μην σου τα χώνω χωρίς να κάνω αυτοκριτική, θα σου πω ότι εξακολουθώ να τον θεωρώ ηθικό, πιστό στις ιδέες του, γεμάτον καλές προθέσεις κι επιπλέον αυτό που αποκαλούν ηγετική φυσιογνωμία.
Ωραίο μεν, ανεπαρκές δε.

Σκέφτεσαι λοιπόν ότι αν δεν μπόρεσε κι αυτός δεν μπορεί κανένας;
Εδώ αρχίζει η διαφορά μας.
Είτε ανήκεις στους καναπεδάκηδες ή στους πλατειάκηδες, διαφέρουμε φοβάμαι.

Εκεί έξω υπάρχει γη, υπάρχουν (τεχνητά ή πραγματικά) φαλιρισμένες επιχειρήσεις και εργοστάσια εξοπλισμένα που τα κλείσανε για να γίνονται εισαγωγές και να κρέμεσαι από τα αρχ… των χρηματοδοτήσεων.
Για να φας ντομάτες, που βρώμαγε ο τόπος από τις παραγωγές, εισάγουν. Για να ντυθείς με ρούχα που ξέρεις να ράβεις και να υφαίνεις, εισάγουν.
Για να σκουπίσεις τον κώλο σου εισάγουν φθηνά.
Είχες γεννηθεί; Θυμάσαι τα εργοστάσια φαρμάκων, τις κλωστοϋφαντουργίες, τις σιδηροβιομηχανίες, τις κτηνοτροφικές μονάδες, τα στάρια, τα οπωροφόρα;;;
Τα έχεις δει; Έχεις ακούσει ή διαβάσει γι’ αυτά;

Ξέρεις μόνο από τράπεζες και ΑΤΜ; Το ίδιο και τα πεντάχρονα που νομίζουν ότι τα λεφτά τα φέρνουν ο μπαμπάς και η μαμά από το … μηχάνημα.

Αυτήν την συγκεκριμένη λοιπόν «επόμενη μέρα» εγώ ξύπνησα «αλλιώς». Χωρίς ελπίδα, χωρίς έμπνευση, χωρίς όραμα αλλωνών, επειδή όσο κι αν το περίμενα δεν είπαν το αυτονόητο.
Είπαν πολλά, μίλησαν για ελιγμούς, υπονόησαν στρατηγικές, αναφέρθηκαν και υποστήριξαν την αλληλεγγύη.

Στράβωσα, ίσως επειδή περίμενα κι απογοητεύτηκα.
Περίμενα να ακούσω τον πρωθυπουργό, αυτόν τον καλό άνθρωπο, να μας λέει ότι η χώρα είναι κυρίαρχη επειδή την ορίζουμε εμείς, όλοι μαζί και δεν αντλεί την κυριαρχία της από τις δήθεν υποχωρήσεις των οικονομικών δολοφόνων.
Περίμενα και δεν άκουσα να (ξανά) λέει ότι δεν υποκύπτουμε στον φόβο. Αντ’ αυτού μίλησε για τον μπαμπούλα της χρεωκοπίας.  
Περίμενα και δεν άκουσα τον υπέρμαχο της συλλογικότητας να λέει «να δουλέψουμε όλοι μαζί» και να πιστέψω ότι εννοούσε «όλοι μαζί» και όχι «εσείς να δουλεύετε κι εμείς να τρώμε» όπως εννοούν και πράττουν άλλοι. Δεν θέλω αλληλεγγύη, ούτε «ευρωπαϊκά ιδεώδη» και του κώλου τα εννιάμερα.

Αλληλεγγύη δεν είναι τα συσσίτια και το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, αυτά είναι ελεημοσύνες προς τα θύματα των ανθρωποφάγων  –ούτε καν φυσικών καταστροφών.
Αυτό που πιστεύω για αλληλεγγύη και ανθρωπιά είναι να αξιωθούν σαράντα νοματαίοι να δουλέψουν μαζί, να διαχειριστούν εαυτούς και αλλήλους και μέσα παραγωγής χωρίς να φαγωθούνε μεταξύ τους.  
Ναι ρε πατριώτη, γίνεται.
Γιατί γίνεται να τα ξεπουλήσουν και δεν γίνεται να τα έχουμε εμείς;
Δεν ξέρω πώς, αλλά αν βρεθούμε κάτι θα σκεφτούμε.
Έχει γίνει σιχασιά η καραμέλλα ότι δεν παράγουμε τίποτα.
Κάθεσαι έτσι κι αλλιώς, δουλειά δεν έχεις ούτε θα βρεις, χρόνο έχεις, ζωή έχεις, χέρια έχεις, κάνε κάτι! Αυτό είναι ανθρώπινο δικαίωμα!
Για να λέω και «του στραβού το δίκιο» όπως είπε και ο Τσίπρας χθες, δεν πιστεύω ότι συμφωνείς μαζί μου και -με το συμπάθιο-  αμφιβάλλω αν με καταλαβαίνεις.

Μήπως καλά έκανε ο Τσίπρας και δεν τα είπε όλα αυτά;

0

Προς τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα

tsipras kaisariani

Πρωθυπουργέ της Ελλάδας,

Σ’ εκτιμώ και σ’ εμπιστεύομαι, μέχρι αυτήν την στιγμή που γράφω.
Επειδή δεν ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που αλλάζουν θέσεις κατά που φυσάει ο άνεμος (όπως  κι εσύ στην συνέντευξή σου στιγμάτισες), επιλέγω να ακολουθώ αρχές, αξίες κι εντέλει την καρδιά και το μυαλό μου.
Η εξαγγελία του δημοψηφίσματος άγγιξε ακριβώς αυτούς τους “οδηγούς” μου επειδή σκέφτηκα ότι επιτέλους κάποιος (τον οποίο επαναλαμβάνω έχω εμπιστευτεί) παίρνει μια γενναία και, το λιγότερο, “ασυνήθιστη” και αντικομφορμιστική απόφαση -κι ας σας έχουν κολλήσει την ρετσινιά στο κόμμα σου.

Επέμεινα στην αρχική μου άμεση απόφαση να ψηφίσω ΟΧΙ, ακόμα κι όταν θεώρησα λογική και πολύ ηθική, παρά τα ευρέως λεγόμενα, την πρόταση του ΚΚΕ στη Βουλή.
Σου προσέφερε (εμμέσως) κάτι που μπορούσες να αρπάξεις πραγματικά και μάλιστα χωρίς να το χρεωθείς. Κι όμως, αν και αμφιταλαντεύτηκα, σκέφτηκα την πολύ πλατιά και βαθειά σημασία του ΟΧΙ που θα μπορούσε να γίνει ένα σύμβολο -και όχι βέβαια με την έννοια που το χρησιμοποιούν οι πουλημένοι.

Έχω δώσει τις δικές μου μικρές μάχες έκτοτε για να περάσω το μήνυμα με όσα επιχειρήματα προσφέρει το δίκιο και η αλήθεια όσο και με αυτά που καταλαβαίνει καλύτερα ο κόσμος.
Μίλησα και με τον εαυτό μου και βρεθήκαμε σύμφωνοι πως όπως έχουμε ζήσει μέχρι τώρα στην τρέλλα του “πλούτου” και στην άβυσσο της ανέχειας χωρίς να αλλάξουμε γραμμή από τα πιστεύω μας, έτσι θα συνεχίσουμε. Και παραπάνω ακόμα, θα ψηφίσουμε/ψηφίζαμε ΟΧΙ παρότι πιστεύουμε ότι η ΕΕ είναι εγνωσμένη μηχανή κιμά για τους ανθρώπους κι ένας τεράστιος μηχανισμός εκμετάλλευσης και αφανισμού.

Σήμερα που σου γράφω πρωθυπουργέ, έχεις στείλει ήδη δυο-τρεις προτάσεις στους “θεσμούς”.
Κάθε πρόταση βρίσκει στον ίδιο τοίχο με όσες είχες κάνει νωρίτερα, ακόμα και αυτής που είναι βαριά-βαρύτατη αλλά θα την δεχόμασταν χωρίς καν να την κρίνουμε, παρότι ίσως να σημαίνει ότι επιλέγουμε μόνοι μας τα δεσμά μας.
Κάθε πρόταση δε, είναι πιο υποχωρητική από την προηγούμενη.
Ξέρεις κάτι πρωθυπουργέ;
Με σκοτώνει (εμένα και την προσωπική μου ηρεμία) να χάνω την εμπιστοσύνη που έχω δείξει -πάντα με δυσκολία επειδή με διακρίνει δυσπιστία και καχυποψία από τον χαρακτήρα μου.
Πόντο-πόντο, οι απανωτές προτάσεις σου, ακόμα κι αν προέρχονται από τις καλύτερες προθέσεις και υπό το βάρος των εξαιρετικών πιέσεων που όλοι νοιώθουμε -κι εσύ πολύ περισσότερο γιατί είσαι πολιτικός- προσφέρουν ακατανόητα πολλά και σημαντικά.
Δεν έφυγες από τις διαπραγματεύσεις επειδή σε κάθε σου παραχώρηση σε κάθε σου βήμα προς τα πίσω, εκείνοι επιδίωκαν ένα άλμα προς τα πάνω μας;;
Δεν έφυγες επειδή αντιλήφθηκες πέραν πάσης αμφιβολίας ότι όλοι οι δρόμοι εκτός από την απόλυτη συνθηκολόγηση ήταν αδιέξοδοι γιατί τους έκλειναν συστηματικά;
Γιατί έφυγες αν όχι γι’ αυτά κι άλλα παρόμοια που -υποθέτω- δεν θέλεις να εκθέσεις;
Γιατί στο καλό (για να το πω κόσμια) έφυγες και προκήρυξες δημοψήφισμα όπου οι σκεπτόμενοι τουλάχιστον αλλά κι “άλλοι” θα ψήφιζαν ή θα ψηφίσουν ΟΧΙ;

Έχοντας επίγνωση της μηδαμινής βαρύτητας που έχει η δική μου θέση μέσα στο πλήθος, πρωθυπουργέ θέλω να πω αυτό:

ΜΗΝ στείλεις άλλες προτάσεις και ΜΗΝ παραχωρήσεις εκείνα που έδειξες να διαφυλάττεις (τουλάχιστον).
Σε αντίθετη περίπτωση, εγώ και ίσως κι άλλοι που ένοιωθαν να χάνουν την ευκαιρία μιας σύμπνοιας αριστερών, προοδευτικών, κομμουνιστών, ανοιχτόμυαλων και πραγματικών πατριωτών, θα ψηφίσουμε εκείνο το άκυρο μεν, ολοκάθαρο και τίμιο δε ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ.
Πρωθυπουργέ, οι εχθροί και οι φίλοι δεν άλλαξαν από εκείνους που πιθανότατα έχεις διαβάσει στην ιστορία και η ψυχή δεν βολεύεται με λιγότερα απ’όσα λαχταρούσαν εκείνοι που τίμησες αμέσως μόλις έγινες πρωθυπουργός.
Ο απλός λόγος που μπορεί να αλλάξει την ψήφο κάποιων από μας (αν κι εγώ μιλάω μόνο για τον εαυτό μου) είναι ότι το ΟΧΙ μας θα κρύβει περισσότερα βάρη κι απ’ το ναι με την επιπλέον ντροπή ότι δεν αρθήκαμε πάνω από τα επιβεβλημένα και δόλια και ότι, εν ολίγοις, δώσαμε τελικά γη και ύδωρ.
Κι αυτά, θεωρώντας δεδομένες τις καλές προθέσεις σας για το καλό της χώρας.

Με εκτίμηση και ανησυχία,
Άνθρωπος

 

0

Τα άπλυτα της δημοσιογραφίας

roufianoi dhmosiografoi

Φωτο από το Απ’ όλα (με SOS)

Όπως λένε, δεν είναι ευγενικό όταν επιβεβαιώνεσαι εκ των υστέρων να θυμίζεις: “Στα ‘λεγα εγώ”. Εγώ μπορεί να μασάω με κάτι τέτοια, το Μαμούνι όμως γουστάρει με τρέλλα τα εύσημα και δεν κωλώνει να τα διεκδικεί (από μένα κι από τον εαυτό του συνήθως).

Τα λέγαμε λοιπόν, ίσως εμμέσως αλλά πάντως σαφώς, ότι εκτός από τους πολιτικούς που έσκιζαν τις καλτσοδέτες τους υπέρ του μνημονίου, τα παπαγαλάκια τους, οι καλοπληρωμένοι, εγκάθετοι και “με σύμβαση έργου” δημοσιογράφοι, κάνουν promotion στα μνημόνια.
Δεν μπορεί ένα μάτσο γελοίοι να δουλεύουν από σύμπτωση σε μεγάλα κανάλια, ούτε οι αυριανοί υποψήφιοι βουλευτές να γίνονται σχολιαστές στα κεντρικά δελτία ειδήσεων. Βγάζει μάτι ρε αδερφέ πώς να το κάνουμε;

Επειδή όμως το σαβουάρ βιβρ της (ηθικής) δημοσιογραφίας λέει ότι πρέπει να έχεις αποδείξεις και να διασταυρώνεις τις πηγές, όταν γράφουμε εμείς ότι κάποιοι είναι ολοφάνερα πουλημένοι, δεν αξίζει μία ειδικά αν εμείς είμαστε συνεργάτες Μαμουνιού και όχι πολυεθνικών.

Προς δόξα λοιπόν όσων έχουμε γράψει όχι μια φορά, σήμερα βούιξε ο τόπος με τις λίστες ονομάτων και φωτογραφιών  (ηδονικός διασυρμός!) με τους αλειτουργούς τής δημοσιογραφίας που προσπαθούσαν να κάνουν πλύση εγκεφάλου στους τηλεθεατές.
Κάποιοι τους πίστεψαν και θα συνεχίσουν.
Κάποιοι άλλοι (κι εμείς δηλώνουμε παρόντες) σκεφτόμαστε περισσότερο απ’ όσο θέλουν.

Δεν ξέρω αν θα μάθουμε ποτέ τις αμοιβές τους σε χρήμα, σε δόξα, (θέσεις) ή σε είδος, πάντως μέσα στην σημερινή μπόρα κάπου φάνηκε πάλι μια αχτίδα φωτός.
Ούτε πειράζει που το αυτονόητο χρειάζεται αποδείξεις (σε αντίθεση με τα μαθηματικά που δέχονται και κάποια αξιώματα -αν και όχι αυτό που λέει ότι παντού υπάρχουν ρουφιάνοι…)

Πάντα τέτοια για Το Μαμούνι που Μιλάει, κυρίως όμως για την αλήθεια, που δεν λάμπει συχνά ούτε ακόμα και στις εξεταστικές επιτροπές!

ΥΓ Και για να μην ξεχνιόμαστε: Περιμένουμε απάντηση για τις εξαγωγές κεφαλαίων πριν επανέλθουμε με κάτι “αυτονόητα” που έχουμε από τις τράπεζες.

0

Μέσα ή έξω; Ξέρετε πού

Ευρω-μασούρια που δεν έχουμε

Ευρω-μασούρια που δεν έχουμε

Τα πολλά λόγια, εκτός από φτώχεια που δεν λείπει απ’ αυτή τη ρημαδοχώρα, είναι συχνά και υποκρισία επειδή πίσω τους κρύβεται η αλήθεια που υποτίθεται πως δεν πρέπει να ειπωθεί -ειδικά στην πολιτική.

Να όμως που έφτασε η ώρα που οι αλήθειες πρέπει να αρχίσουν να λέγονται. Όσο κι αν στοιχίζουν, αποκλείεται να είναι πιο ακριβές απ’ το τίμημα που πληρώνουν οι περισσότεροι (η πλειοψηφία) από τους κατοίκους της Ελλάδας.

Μια αλήθεια που λίγους μήνες πριν την συζητάγαμε μόνο όσοι είμαστε “κακά” και απείθαρχα παιδιά, αλλά τώρα πιά μπορεί να την καταλάβει και ο πιο βλαμμένος αντιδραστικός, είναι ο μεθοδευμένος αφανισμός της Ελλάδας, των κατοίκων της και τώρα πια και της κυβέρνησής της.
Όχι επειδή είναι τόσο ριζοσπαστική όσο νομίζουν αυτοί και μπορεί να θέλαμε εμείς, αλλά επειδή δεν θέλουν τέτοιους “σπόρους” στα χωράφια τους.

Το γιατί, μπορεί να επιδέχεται καμμιά διακοσαριά εξηγήσεις και σ’αυτές δεν περιλαμβάνεται ελληνική “υπεροχή”, ζήλια για τα χαρίσματά μας (που δεν έχουμε) κι άλλες γραφικότητες.
Η λύσσα όμως των ΕΕατζήδων, των αμερικάνων, των γερακιών του καπιταλισμού, του διεθνούς κατεστημένου, του συστήματος -διαλέξτε και πάρτε- είναι τόσο εμφανής πλέον που πρέπει να κάνει κάθε βλαμμένο έλληνα να προβληματιστεί.
Επειδή αυτοί οι ίδιοι που βλέπουν με τρόμο την προοπτική να μειωθούν κι άλλο οι μισθοί και οι συντάξεις τους, να αυξηθεί η φορολόγηση και το φπα αλλά και τα τομάρια που κάθε μέρα στέλνουν λεφτά στο εξωτερικό, οι ίδιοι αυτοί θέλουν ΕΕ και θέλουν ευρώ και θέλουν και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολάκερη.
(Μικρή παρένθεση για να ρωτήσω όποιον ξέρει καλύτερα να μας πει: Γιατί δεν είναι σωστό και δίκαιο να απαγορευτούν οι εξαγωγές κεφαλαίων αν δεν γίνονται για επιχειρηματική δραστηριότητα; Ε;!)
Οι μεχρι τώρα κυβερνήσεις περιφρονούσαν τον λαό και υπάκουαν υποτακτικά τους δανειστές.
Ούτε εγώ ούτε το Μαμούνι ξέρουμε να μαντεύουμε το μέλλον, ξέρουμε όμως τί θέλουμε και τί θεωρούμε σωστό και τί πιστεύουμε. (Και δεν αναφέρομαι στο ότι έχουμε χεσμένη την ΕΕ.)
Δύο λοιπόν, ένας εκ των οποίων ψηφοφόρος (τα μαμούνια δεν ψηφίζουν), λέμε πως θέλουν να μας πείσουν ότι όλο το σύμπαν κινείται γύρω από τις τράπεζες, τις αγορές, τους οίκους αξιολόγησης (αν είναι δυνατόν!) και την αποπληρωμή ενός αδύνατου χρέους που μας φόρτωσαν ύπουλα και με την βοήθεια εγχώριων καθαρμάτων.
Αλλά δεν τους πιστεύουμε.
Και δεν πιστεύουμε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα επί της γης είναι οι πρόωρες συντάξεις ή οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Το μεγαλύτερο δικό μας πρόβλημα είναι που η προπαγάνδα και η πλύση εγκεφάλου είναι τέτοιας έκτασης που το ψέμα τους έγινε η αλήθεια για τον απλό άνθρωπο.
Επειδή όμως η υπομονή έχει τα όριά της, δεν υπάρχει κανένας σ’ αυτήν την κυβέρνηση που να μπορεί να πει ανοιχτά και καθαρά ότι δεν χάλασε ο κόσμος αν δεν κάνουμε ό,τι διατάζουν (κυριολεκτικά αν και “πολιτικά”);
Αμοιβαία επωφελές δεν μπορεί να είναι τίποτα, ούτε βέβαια καμμία συμφωνία, γιατί τα δικά τους συμφέροντα είναι αντίθετα με τα δικά μας, των ανθρώπων.

Δεν θα απομονωθεί η χώρα αφού αντίπαλο δέος ήδη αναπτύσσεται -όσο κι αν τα συστημικά μμε το κάνουν γαργάρα- γιατί όλο και περισσότερες χώρες δεν αντέχουν πλέον την παντοκρατορία του νεοφιλελευθερισμού όπως τον θέλουν οι ΗΠΑ και η ΕΕ.
Σίγουρα θα γίνει τέτοια προσπάθεια -εδώ έχουν κυρήξει πόλεμο στην Ρωσία εκτός από το Ιράν, την Βενεζουέλα, την Κούβα και όσο τους παίρνει στην Κίνα, στην Ελλάδα θα κολλήσουνε;- και σίγουρα θέλουν πολλή δουλειά οι (νέες και όχι καθ’ υπαγόρευση) συμμαχίες που θα δημιουργήσει η χώρα.
Να μην κοροϊδευόμαστε όμως: Υπάρχει ζωή και έξω από την ΕΕ.
(Και κωλόχαρτο επίσης και φάρμακα και πετρέλαιο). 
Α! Και πείτε το και στους ανισόρροπους και ανεγκέφαλους που απαντάνε στις δημοσκοπήσεις ότι θέλουν συμφωνία ακόμα και με νέα μέτρα και μετά λένε στους ρεπόρτερ ότι δεν αντέχουν άλλα μέτρα.
Κι η αλήθεια είναι πως ΔΕΝ αντέχουμε νέα μέτρα οι περισσότεροι.

0

Για το οικόπεδο ρε γαμώ το

 

wire fence

Δεν θα σου τα χώσω και πολύ χοντρά σήμερα Έλληνα, μη φοβάσαι.
Σήμερα θέλω μόνο να σου πω ότι ο κάθε παπάρας που στραβοπηδάει το βράδυ, ξυπνάει το πρωί και διεκδικεί φέτες απ’ αυτή τη γαμωχώρα.
Εσύ στο μεταξύ κάνεις το σκατό σου παξιμάδι για να σώσεις το σπιτάκι, το οικοπεδάκι, το ακινητάκι, το πατρογονικό και το προικώο.
Μήπως, λέω μήπως σου πέρασε απ’ το μυαλό ότι κάτι πρέπει να κάνουμε για να σωθεί το μεγάλο οικόπεδο που κατοικούμε όλοι μας;
Και μη μου σκεφτείς βλαμμένα, όπως το συνηθίζεις, τύπου “να τους φάμε  τους καργιόληδες!”
Άστα αυτά, μας φτάνει ένας πόλεμος.
Για ειρηνικές, νηφάλιες και μελετημένες ενέργειες σου μιλάω.

Μόλις τους φάνηκε σαν να έχουμε βούληση και κρίση και “κινδυνεύουμε” να διαχειριστούμε μόνοι μας την χώρα μας, νάτος κι ο από βορρά κίνδυνος…

Κάνε λοιπόν καλό σεξ το βράδυ (σε αντίθεση με τους γειτόνους) και το πρωί κάτσε σκέψου τα λίγο.

0

Συμφωνείστε γιατί καίγονται

filthy-riches-tv-show

Ξέρει κανένας τι σημαίνει “ιδεολογική αναπηρία”;
Δεν νομίζω, αφού τον όρο εφηύρε και χρησιμοποίησε σχολιαστής δελτίου ειδήσεων Ενός καναλιού, θέλοντας να καταδείξει ότι η ιδεολογία που δεν συμφωνεί με την δική του, υποδηλώνει αναπηρία.
Συγκεκριμένα, όπως είπε ο γελοίος αυτός, μόνο λόγω ιδεολογικής αναπηρίας μπορεί να μην καταλαβαίνει κάποιος ότι η τήρηση των κανόνων είναι ο συνδετικός κρίκος της ΕΕ -και άρα, οι Έλληνες διαπραγματευτές κάνουν “αταξία” που καθυστερούν την συμφωνία και που δεν παίρνουν απλώς οδηγίες. Και υπονοεί βεβαίως ο δεξιών-και-ευρωπαϊκών-κώλων-γλύφτης, ότι θα έχουν δίκιο οι ευρωπαίοι εταίροι αν τιμωρήσουν την χώρα.
Δηλαδή, θέλει επίσης να πει ο γιατρός της ιδεολογικής υγείας και “δημοσιογράφος”, η ελληνική κυβέρνηση σφάλλει επειδή (δείχνει να) προσπαθεί να τηρήσει αυτό που ονομάζουν κόκκινες γραμμές.
Αυτός, που είναι ιδεολογικά υγιής, δηλαδή πουλημένος, δεν έχει -προφανώς- λόγο να θυμώσει με τους εκβιασμούς των “εταίρων”. Όχι, αφού αυτός χέστηκε αν κάποιος μπορεί να σώσει κάτι εδώ που έχει φτάσει η Ελλάδα κι αφού τρώμε το αγγούρι της ΕΕ. Και χέστηκε επειδή πληρώνεται για να λέει αυτά που λέει.
Επίσης, όποιος έχει “αρτιμελή” ιδεολογία, προτιμά την μείωση μισθών και συντάξεων, τις ομαδικές απολύσεις, την ανυπαρξία συλλογικών συμβάσεων και την καθημερινή κατάντια και εξαθλίωση.
Δεν ξέρω αν θα καταφέρουν οι διαπραγματευτές -αυτοί που θα αρέσουν στους εταίρους- όσα προσδοκούσε ο κοσμάκης, προσωπικά αμφιβάλλω, αλλά για πολύ διαφορετικούς λόγους από του γιατρού ιδεολογιών.

Το άλλο τρελό που ακούγεται από πολιτικούς στην Ελλάδα που έχουν ήδη υπακούσει στο παρελθόν ή άλλους, καινούργιους, που προσπαθούν να πείσουν για την υπακοή τους, είναι πως πρέπει η συμφωνία να γίνει επειγόντως επειδή οι συνταξιούχοι δεν θα βρουν λεφτά τον επόμενο μήνα.
Το ότι οι επείγουσες συμφωνίες έχουν οδηγήσει τους συνταξιούχους να μην βρίσκουν λεφτά ποτέ άλλοτε εκτός από την μέρα κατάθεσης στον λογαριασμό και πουθενά αλλού εκτός από τον λογαριασμό τους για λίγες ώρες, αφού την επαύριον κιόλας εξαφανίζονται.
Τα ψίχουλα που τους κατάντησαν να παίρνουν για σύνταξη, αν παρέμεναν οι ίδιοι διαπραγματευτές θα μειώνονταν κι άλλο όπως φαίνεται από τις απαιτήσεις των “εταίρων”.
Αυτό δεν είναι καταστροφικό, καταστροφικό θα είναι να μην πάρουν μία τον επόμενο μήνα.
Αν, λέμε τώρα, η κυβέρνηση είχε πραγματικά απαραβίαστες κόκκινες ή παρδαλές γραμμές, αν είχε απαιτήσεις αντί να προσπαθεί -τουλάχιστον- να αποφύγει την άνευ όρων παράδοση, τι θα έλεγε αυτός και άλλοι καλοθελητές και ρουφιάνοι;

Αλλά ξέρει όλη η αλητεία σε ποιους απευθύνεται: Στους συνταξιούχους που εξαθλίωσαν ώστε να μην μπορούν ούτε να μιλήσουν και που δεν έχουν φράγκο στην τσέπη και τρέχουν πανικόβλητοι από τα ξημερώματα στις τράπεζες -τόσο μυαλό έχουν κι αυτοί αλλά αυτό ήταν το ζητούμενο· να μην μπορούν να κάνουν αλλιώς με την κατάντια που έχουν υποστεί;

Είναι γνωστό ότι η αλητεία δεν κάνει διακρίσεις στα επαγγέλματα και η δημοσιογραφία έχει δυστυχώς κάμποσα φυντάνια, όπως και η πολιτική, αλλά εκεί το λες φυσικό κι αναμενόμενο.

0

Άντε και …, έλληνα

GreeceMiniFlags

Τι έγινε έλληνα; Έλειψα και νόμισες ότι απαλλάχθηκες από μένα; Χα!
Τι έγινε έλληνα; Σου βγάλανε αριστερή κυβέρνηση και νόμισες ότι έγινες άνθρωπος;
Αμ δε, δεν γίνεσαι άνθρωπος εσύ κι από μένα δεν θα διαβάσεις ότι είναι για τα μούτρα σου η αριστερά.

Τι έγινε έλληνα; Άκουσες για διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης και πίστεψες ότι θα τους είχαν στρωμένα κόκκινα (αριστερά) χαλιά και θα τους έλεγαν ναι σε όλα;
«Ναι, να καταργήσετε τον ενφια.
Ναι, να αυξήσετε τον κατώτατο “μισθό”.
Όχι, μην γ@μήσετε τα εργασιακά δικαιώματα.
Όχι, μην μειώσετε τις συντάξεις. 
Όχι, μην στήσετε…παζάρι για να ξεπουλήσετε την χώρα.
Ναι, θα σας δώσουμε λεφτά για να μην πεινάνε οι άνθρωποι.
Ναι βεβαίως να νομοθετήσετε όπως εσείς θεωρείτε σωστό, κι εμείς την ανάπτυξη της χώρας σας θέλουμε εξάλλου.
Ασφαλώς κύριοι αριστεροί υπουργοί, να μεταρρυθμίσετε την μπόχα της χώρας σας, εμείς δεν επεμβαίνουμε.»

Αυτά νόμιζες έλληνα ότι θα λεχθούν εκεί πέρα, κι όταν συμφωνήσουν όλοι εσύ θα είσαι περήφανος, με σύνταξη, χωρίς ενφια και με παιδιά που δουλεύουν;
Αυτά νόμιζες και κοιμήθηκες ήσυχος ότι θα παραμείνεις στο ευρώ;
Ε, είσαι μαλάκας.
Ρε συ, μπας και νόμιζες ότι θα σκίσουν τα μνημόνια και σκέφτηκες ότι θα καθαρίσουν για πάρτη σου κι εσύ θα πάρεις πίσω τα χαμένα και θα ‘χεις και ευρώ και ευρωπαϊκές ενώσεις μάντολες;

Και τι έγινε σήμερα έλληνα; Έκλασες μέντες επειδή φοβήθηκες ότι δεν θα βρεις λεφτά στην τράπεζα; (Κρατήσου εκεί γιατί μπορεί να μην έχεις και κωλόχαρτο να σκουπιστείς.)
Γιατί ρε έλληνα να μην βρεις λεφτά; Στο ευρώ είσαι ακόμα.
Μόνο αν βγεις θα πεινάσεις, ακόμα τώρα διαπραγματεύονται.

Διαπραγματεύονται ατελείωτα και σπάνε τα νεύρα του βενιζέλου και του θεοδωράκη. Αυτοί, την δουλειά τους κάνουν (αυτή που τους ανέθεσαν εννοώ), αλλά εσύ τους ακούς και ψαρώνεις.
Και τι σκέφτεσαι λοιπόν έλληνα;
Θέλεις δουλειά;
Θέλεις λεφτά;
Θέλεις χώρα;
Θέλεις την γη;
Θέλεις το υπέδαφος;
Θέλεις τον πλούτο;
Θέλεις υγεία;
Θέλεις περίθαλψη;
Θέλεις σύνταξη;
Θέλεις φάρμακα;
Θέλεις παιδεία;
Θέλεις κοινωνικό κράτος (το θυμάσαι πώς είναι);
Θέλεις αύριο;
Θέλεις ασφάλεια και ζωή;
Θέλεις και επενδύσεις;
Μήπως θέλεις και υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια;

Μείνε στο ευρώ κι άμα τα δεις όλα αυτά σφύρα μου.
Πάρε το ευρώ τώρα και βολέψου. Ξέρεις πού να το βάλεις, δεν με χρειάζεσαι.
Στείλε το στην Ελβετία ή άμα είσαι “μικρός” βάλτο κάτω από το στρώμα.

Και να σου πω κάτι ακόμα;
Οι προηγούμενοι σου φέρονταν όπως σου αξίζει: Σε γράφανε κανονικά και λέγανε ναι σε όλα κι εσύ έφθασες να γίνεις το κωλοσφούγγι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δεν είναι για τα μούτρα σου όσοι κάνουν έστω μια προσπάθεια για σένα. Εγώ θα σε σουτάριζα από την ΕΕ που στήνεις…πανηγύρι για να μείνεις. Ξέρεις γιατί; Επειδή είσαι και πολύ βλαμμένος και ζώο και αστοιχείωτος και παρτάκιας και ούτε που σε ενδιαφέρει το συμφέρον της χώρας που την κατάντησες παράγκα, ούτε των ανθρώπων της, που δέχθηκες να γίνουν ρακοσυλλέκτες.
Το μόνο που σε νοιάζει έλληνα, όπως πάντα εξάλλου, είναι το τομάρι και ο κώλος σου.
Άντε τράβα τώρα να απαντήσεις σε ερωτήσεις που σου κάνουν και να πεις ότι θέλεις το ευρώ και την ΕΕ.