0

Επειδή λέμε, λέμε … αλλά δεν περνάει η ώρα … μήπως να …

Picture Credit: greece.mrdonn.org

Picture Credit: greece.mrdonn.org

Όσα ζούμε τις μέρες μετά το δημοψήφισμα μας ξεπερνούν.
Άλλους λιγότερο, άλλους περισσότερο και αρκετούς εντελώς.
Tα γεγονότα και οι εξελίξεις πάνε πέρα απ’ όσα μπορεί να επεξεργαστεί ο εγκέφαλος, η λογική αλλά και -γιατί να το κρύψομεν άλλωστε;- το συναίσθημα.

Το δε γελοίον του πράγματος μπορεί να είναι πως όσο πιο ιδεαλιστής αριστερός ήταν ή είναι κάποιος, τόσο πιο μαλάκας τείνει να νοιώσει.
Χωρίς σημασία είναι αν πρόκειται για μέλος κόμματος.
Μάλλον δυσκολότερη γίνεται η «χώνεψη» για μη μέλη, που δεν έχουν συνδέσμους και … καθοδηγητές (λέμε τώρα).

Δύσκολα γεύονται το φαρμάκι που τους ποτίζει η Αριστερά (να πω «η τάχα…» δεν μου πάει χέρι, όχι ακόμα, ούτε και καρδιά), όσων οι ιδέες και η τοποθέτηση  είναι γνωστές στους, ίσως επίσης ανένταχτους και από διαφορετικούς χώρους, φίλους και γνωστούς τους.
Εκείνοι που τους έλεγαν πριν μερικούς μήνες «βγήκαν οι δικοί σου τώρα άντε να σε δω τι θα λες», αν είναι καλοί φίλοι σιωπούν, αν είναι ψιλοκόπανοι δεν διστάζουν να τους τρίβουν στη μούρη ότι «τα ίδια κάνουν κι οι δικοί σου».
Και δεν φτάνουν τα μικρά προσωπικά τραύματα του εγωισμού, ξέρει αυτός ο… απλός αριστερός, πως θα έχει πάλι να μοιραστεί το κοινό (όχι καθολικό όμως) δράμα ενός λαού -ηθικό και υλικό.

Τι θέλει ο απλός αριστερός; Αυτά που ψήφισε θέλει.
Κι αν κάνει σκόντο και τα στραβά μάτια στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που ήξερε βαθιά μέσα του πως είναι ανεφάρμοστο αλλά «του άρεσε να το ακούει», δεν κάνει κανένα σκόντο και πονάει η καρδιά του αυτού του απλού αριστερού για κείνο το Όχι.
«Μας το ζητήσατε, σας το προσφέρουμε», έλεγε μια διαφήμιση (νομίζω).
Ο απλός, αγνός, καλός, ανιδιοτελής και πιστός στον εαυτό του και στις ιδέες του αριστερός, ένοιωσε ότι κάτι μέσα του ζητούσε να του δοθεί η επιλογή, να το πάρει απάνω του βρε αδερφέ, -δεν πειράζει, είμαστε δυνατοί- και ήρθε ο πρωθυπουργός και του προσέφερε την επιλογή, τον λόγο, την δύναμη, μέσω του δημοψηφίσματος.
Κι ο-όλα-τα-πιο-πάνω-αριστερός, έδωσε με την σειρά του αυτό που του ζήτησε ο πρωθυπουργός, αλλά κι αυτό που ο ίδιος πίστευε και πιστεύει, το « Όχι» του.
Είναι σπουδαία δουλειά να σου ζητάει επιτέλους κάποιος να συμμετάσχεις στις σημαντικότατες αποφάσεις που σε αφορούν.
Ξέρεις τι θα είχες ψηφίσει αν σε είχαν ρωτήσει για το ευρώ, για το ΔΝΤ, για τα μνημόνια μέχρι τώρα. Ξέρεις, ακόμα κι αν δεν ψήφιζες τότε, τι θα είχες ψηφίσει για την είσοδο στην ΕΟΚ.
Δεν σε ρώτησαν τόσες φορές, σε ρώτησαν στις 5 Ιουλίου 2015 όμως.

Όταν κυρίαρχο αίτημα, πρόταξη και συλλογικός στόχος γίνεται η αξιοπρέπεια και όταν ματαιώνεται η απόφαση της πλειοψηφίας, τότε γιατί δεν αγνοούσε και την, πολύ μικρότερη, πλειοψηφία του στις εκλογές ο Αλέξης Τσίπρας και να μην σχηματίζει κυβέρνηση; Ε;
Η μόνη χρησιμότητα του δημοψηφίσματος κατάντησε να είναι η καταμέτρηση και η αποτίμηση πόσων ελλήνων και ελληνίδων θα χρειαστεί να γράψει κανονικά ή να δείξει κατανόηση για τις θυσίες τους (το έχουν ξαναδεί το έργο, ξέχασε);

Επειδή όπως είπα πιο πάνω, «δε μου πάει χέρι» να γράψω περί δήθεν κοροϊδίας, ούτε βεβαίως περί προδοσίας κι επιπλέον επειδή, ας πούμε, συμπάσχω με:
Τον απλό αριστερό που έζησε να δει την Αριστερά στην κυβέρνηση
Τον ριζοσπάστη αριστερό (ακόμα και ΚΚΕ) που είδε -έστω- τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση
Τον παλιό αριστερό που ζούσε με την ελπίδα να μην τα σκατώσει ακόμα μια φορά η Αριστερά στην Ελλάδα και να μην βγάλει τα μάτια της με τα ίδια της τα χέρια 
Τον αριστερό που δεν πίστεψε ποτέ ότι πασοκ και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις ήταν έστω και λίγο αριστερές και περίμενε να δικαιωθεί επιτέλους,

με αισθήματα παρόμοια με όλους αυτούς τους ανθρώπους λοιπόν, αλλά και με μάλλον παιδιάστικη αφέλεια όλο περιμένω να βγει κάποιος, κατά προτίμηση ο πρωθυπουργός (όχι οι γνωστές άγνωστες διαρροές και κύκλοι) και να πει:
«Άντε βρε χαζούλια, μια πλάκα σας έκανα!
Εντός 48 ωρών (του αρέσει να το λέει αυτό), αρχίζουμε στάση πληρωμών, εθνικοποίηση των τραπεζών, έλεγχο των εισαγωγών αγαθών που μπορούμε να παράγουμε ή που είναι παγκοσμίως άχρηστα, προχωράμε σε  ανάπτυξη των παραγωγικών διαδικασιών ακόμα και με αυτοδιαχείριση και με υποχρεωτική εργασία και συμμετοχή στα κέρδη και […]»
 Προσωπικά θα του συγχωρήσω αν δεν πει με λέξεις αλλά το εννοήσει: “Στα … ξέρετε-ποιά-μας το ευρώ”.

Και Όχι, μετά να μην ξυπνήσουμε, αλλά να αρχίσουμε για «πρώτη φορά» να ζούμε και ν’ ανασαίνουμε μετά από πέντε χρόνια (ή με όρους συλλογικής μνήμης, μη σου πω και μετά από εκατόν ενενήντα πέντε).

0

Μέσα ή έξω; Ξέρετε πού

Ευρω-μασούρια που δεν έχουμε

Ευρω-μασούρια που δεν έχουμε

Τα πολλά λόγια, εκτός από φτώχεια που δεν λείπει απ’ αυτή τη ρημαδοχώρα, είναι συχνά και υποκρισία επειδή πίσω τους κρύβεται η αλήθεια που υποτίθεται πως δεν πρέπει να ειπωθεί -ειδικά στην πολιτική.

Να όμως που έφτασε η ώρα που οι αλήθειες πρέπει να αρχίσουν να λέγονται. Όσο κι αν στοιχίζουν, αποκλείεται να είναι πιο ακριβές απ’ το τίμημα που πληρώνουν οι περισσότεροι (η πλειοψηφία) από τους κατοίκους της Ελλάδας.

Μια αλήθεια που λίγους μήνες πριν την συζητάγαμε μόνο όσοι είμαστε “κακά” και απείθαρχα παιδιά, αλλά τώρα πιά μπορεί να την καταλάβει και ο πιο βλαμμένος αντιδραστικός, είναι ο μεθοδευμένος αφανισμός της Ελλάδας, των κατοίκων της και τώρα πια και της κυβέρνησής της.
Όχι επειδή είναι τόσο ριζοσπαστική όσο νομίζουν αυτοί και μπορεί να θέλαμε εμείς, αλλά επειδή δεν θέλουν τέτοιους “σπόρους” στα χωράφια τους.

Το γιατί, μπορεί να επιδέχεται καμμιά διακοσαριά εξηγήσεις και σ’αυτές δεν περιλαμβάνεται ελληνική “υπεροχή”, ζήλια για τα χαρίσματά μας (που δεν έχουμε) κι άλλες γραφικότητες.
Η λύσσα όμως των ΕΕατζήδων, των αμερικάνων, των γερακιών του καπιταλισμού, του διεθνούς κατεστημένου, του συστήματος -διαλέξτε και πάρτε- είναι τόσο εμφανής πλέον που πρέπει να κάνει κάθε βλαμμένο έλληνα να προβληματιστεί.
Επειδή αυτοί οι ίδιοι που βλέπουν με τρόμο την προοπτική να μειωθούν κι άλλο οι μισθοί και οι συντάξεις τους, να αυξηθεί η φορολόγηση και το φπα αλλά και τα τομάρια που κάθε μέρα στέλνουν λεφτά στο εξωτερικό, οι ίδιοι αυτοί θέλουν ΕΕ και θέλουν ευρώ και θέλουν και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολάκερη.
(Μικρή παρένθεση για να ρωτήσω όποιον ξέρει καλύτερα να μας πει: Γιατί δεν είναι σωστό και δίκαιο να απαγορευτούν οι εξαγωγές κεφαλαίων αν δεν γίνονται για επιχειρηματική δραστηριότητα; Ε;!)
Οι μεχρι τώρα κυβερνήσεις περιφρονούσαν τον λαό και υπάκουαν υποτακτικά τους δανειστές.
Ούτε εγώ ούτε το Μαμούνι ξέρουμε να μαντεύουμε το μέλλον, ξέρουμε όμως τί θέλουμε και τί θεωρούμε σωστό και τί πιστεύουμε. (Και δεν αναφέρομαι στο ότι έχουμε χεσμένη την ΕΕ.)
Δύο λοιπόν, ένας εκ των οποίων ψηφοφόρος (τα μαμούνια δεν ψηφίζουν), λέμε πως θέλουν να μας πείσουν ότι όλο το σύμπαν κινείται γύρω από τις τράπεζες, τις αγορές, τους οίκους αξιολόγησης (αν είναι δυνατόν!) και την αποπληρωμή ενός αδύνατου χρέους που μας φόρτωσαν ύπουλα και με την βοήθεια εγχώριων καθαρμάτων.
Αλλά δεν τους πιστεύουμε.
Και δεν πιστεύουμε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα επί της γης είναι οι πρόωρες συντάξεις ή οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Το μεγαλύτερο δικό μας πρόβλημα είναι που η προπαγάνδα και η πλύση εγκεφάλου είναι τέτοιας έκτασης που το ψέμα τους έγινε η αλήθεια για τον απλό άνθρωπο.
Επειδή όμως η υπομονή έχει τα όριά της, δεν υπάρχει κανένας σ’ αυτήν την κυβέρνηση που να μπορεί να πει ανοιχτά και καθαρά ότι δεν χάλασε ο κόσμος αν δεν κάνουμε ό,τι διατάζουν (κυριολεκτικά αν και “πολιτικά”);
Αμοιβαία επωφελές δεν μπορεί να είναι τίποτα, ούτε βέβαια καμμία συμφωνία, γιατί τα δικά τους συμφέροντα είναι αντίθετα με τα δικά μας, των ανθρώπων.

Δεν θα απομονωθεί η χώρα αφού αντίπαλο δέος ήδη αναπτύσσεται -όσο κι αν τα συστημικά μμε το κάνουν γαργάρα- γιατί όλο και περισσότερες χώρες δεν αντέχουν πλέον την παντοκρατορία του νεοφιλελευθερισμού όπως τον θέλουν οι ΗΠΑ και η ΕΕ.
Σίγουρα θα γίνει τέτοια προσπάθεια -εδώ έχουν κυρήξει πόλεμο στην Ρωσία εκτός από το Ιράν, την Βενεζουέλα, την Κούβα και όσο τους παίρνει στην Κίνα, στην Ελλάδα θα κολλήσουνε;- και σίγουρα θέλουν πολλή δουλειά οι (νέες και όχι καθ’ υπαγόρευση) συμμαχίες που θα δημιουργήσει η χώρα.
Να μην κοροϊδευόμαστε όμως: Υπάρχει ζωή και έξω από την ΕΕ.
(Και κωλόχαρτο επίσης και φάρμακα και πετρέλαιο). 
Α! Και πείτε το και στους ανισόρροπους και ανεγκέφαλους που απαντάνε στις δημοσκοπήσεις ότι θέλουν συμφωνία ακόμα και με νέα μέτρα και μετά λένε στους ρεπόρτερ ότι δεν αντέχουν άλλα μέτρα.
Κι η αλήθεια είναι πως ΔΕΝ αντέχουμε νέα μέτρα οι περισσότεροι.

0

Άντε και …, έλληνα

GreeceMiniFlags

Τι έγινε έλληνα; Έλειψα και νόμισες ότι απαλλάχθηκες από μένα; Χα!
Τι έγινε έλληνα; Σου βγάλανε αριστερή κυβέρνηση και νόμισες ότι έγινες άνθρωπος;
Αμ δε, δεν γίνεσαι άνθρωπος εσύ κι από μένα δεν θα διαβάσεις ότι είναι για τα μούτρα σου η αριστερά.

Τι έγινε έλληνα; Άκουσες για διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης και πίστεψες ότι θα τους είχαν στρωμένα κόκκινα (αριστερά) χαλιά και θα τους έλεγαν ναι σε όλα;
«Ναι, να καταργήσετε τον ενφια.
Ναι, να αυξήσετε τον κατώτατο “μισθό”.
Όχι, μην γ@μήσετε τα εργασιακά δικαιώματα.
Όχι, μην μειώσετε τις συντάξεις. 
Όχι, μην στήσετε…παζάρι για να ξεπουλήσετε την χώρα.
Ναι, θα σας δώσουμε λεφτά για να μην πεινάνε οι άνθρωποι.
Ναι βεβαίως να νομοθετήσετε όπως εσείς θεωρείτε σωστό, κι εμείς την ανάπτυξη της χώρας σας θέλουμε εξάλλου.
Ασφαλώς κύριοι αριστεροί υπουργοί, να μεταρρυθμίσετε την μπόχα της χώρας σας, εμείς δεν επεμβαίνουμε.»

Αυτά νόμιζες έλληνα ότι θα λεχθούν εκεί πέρα, κι όταν συμφωνήσουν όλοι εσύ θα είσαι περήφανος, με σύνταξη, χωρίς ενφια και με παιδιά που δουλεύουν;
Αυτά νόμιζες και κοιμήθηκες ήσυχος ότι θα παραμείνεις στο ευρώ;
Ε, είσαι μαλάκας.
Ρε συ, μπας και νόμιζες ότι θα σκίσουν τα μνημόνια και σκέφτηκες ότι θα καθαρίσουν για πάρτη σου κι εσύ θα πάρεις πίσω τα χαμένα και θα ‘χεις και ευρώ και ευρωπαϊκές ενώσεις μάντολες;

Και τι έγινε σήμερα έλληνα; Έκλασες μέντες επειδή φοβήθηκες ότι δεν θα βρεις λεφτά στην τράπεζα; (Κρατήσου εκεί γιατί μπορεί να μην έχεις και κωλόχαρτο να σκουπιστείς.)
Γιατί ρε έλληνα να μην βρεις λεφτά; Στο ευρώ είσαι ακόμα.
Μόνο αν βγεις θα πεινάσεις, ακόμα τώρα διαπραγματεύονται.

Διαπραγματεύονται ατελείωτα και σπάνε τα νεύρα του βενιζέλου και του θεοδωράκη. Αυτοί, την δουλειά τους κάνουν (αυτή που τους ανέθεσαν εννοώ), αλλά εσύ τους ακούς και ψαρώνεις.
Και τι σκέφτεσαι λοιπόν έλληνα;
Θέλεις δουλειά;
Θέλεις λεφτά;
Θέλεις χώρα;
Θέλεις την γη;
Θέλεις το υπέδαφος;
Θέλεις τον πλούτο;
Θέλεις υγεία;
Θέλεις περίθαλψη;
Θέλεις σύνταξη;
Θέλεις φάρμακα;
Θέλεις παιδεία;
Θέλεις κοινωνικό κράτος (το θυμάσαι πώς είναι);
Θέλεις αύριο;
Θέλεις ασφάλεια και ζωή;
Θέλεις και επενδύσεις;
Μήπως θέλεις και υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια;

Μείνε στο ευρώ κι άμα τα δεις όλα αυτά σφύρα μου.
Πάρε το ευρώ τώρα και βολέψου. Ξέρεις πού να το βάλεις, δεν με χρειάζεσαι.
Στείλε το στην Ελβετία ή άμα είσαι “μικρός” βάλτο κάτω από το στρώμα.

Και να σου πω κάτι ακόμα;
Οι προηγούμενοι σου φέρονταν όπως σου αξίζει: Σε γράφανε κανονικά και λέγανε ναι σε όλα κι εσύ έφθασες να γίνεις το κωλοσφούγγι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δεν είναι για τα μούτρα σου όσοι κάνουν έστω μια προσπάθεια για σένα. Εγώ θα σε σουτάριζα από την ΕΕ που στήνεις…πανηγύρι για να μείνεις. Ξέρεις γιατί; Επειδή είσαι και πολύ βλαμμένος και ζώο και αστοιχείωτος και παρτάκιας και ούτε που σε ενδιαφέρει το συμφέρον της χώρας που την κατάντησες παράγκα, ούτε των ανθρώπων της, που δέχθηκες να γίνουν ρακοσυλλέκτες.
Το μόνο που σε νοιάζει έλληνα, όπως πάντα εξάλλου, είναι το τομάρι και ο κώλος σου.
Άντε τράβα τώρα να απαντήσεις σε ερωτήσεις που σου κάνουν και να πεις ότι θέλεις το ευρώ και την ΕΕ. 

 

0

Ευρω αλληλούια…

broken-euro-coin
Μυστήριο ζόρι που τραβάνε με το ευρώ!
Και τι σε κόφτει ρε κουμπάρε αν βγούμε από δαύτο;
Είχες και στο χωριό σου;
Ή σε ρωτήσανε όταν μπήκαμε;
Α ναι, ξέχασα!
Δεν θα έχουμε καύσιμα, φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης όπως … έχουμε τώρα!
Επίσης, θα χάσουμε τα σπίτια μας και θα πεινάσουμε.
Μόλις βγούμε από το ευρώ αυτά. Ούτε μια μέρα νωρίτερα.
Θα σου πω όμως την μια και μόνη αλήθεια σχετικά με την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.
Θα καταρρεύσει το…σύστημα (τους).
Υπερασπίσου το! Βοήθησε με την ψήφο σου να μην συμβεί κάτι τέτοιο!
Σώσε το νόμισμά τους! Σκάψε τον λάκκο σου! Βάλε μια θηλιά στον λαιμό σου! Ψόφα! Νυν υπέρ πάντων το ευρώ! Ευρώ και ξερό ψωμί!
Αμέ!