0

Τα άπλυτα της δημοσιογραφίας

roufianoi dhmosiografoi

Φωτο από το Απ’ όλα (με SOS)

Όπως λένε, δεν είναι ευγενικό όταν επιβεβαιώνεσαι εκ των υστέρων να θυμίζεις: “Στα ‘λεγα εγώ”. Εγώ μπορεί να μασάω με κάτι τέτοια, το Μαμούνι όμως γουστάρει με τρέλλα τα εύσημα και δεν κωλώνει να τα διεκδικεί (από μένα κι από τον εαυτό του συνήθως).

Τα λέγαμε λοιπόν, ίσως εμμέσως αλλά πάντως σαφώς, ότι εκτός από τους πολιτικούς που έσκιζαν τις καλτσοδέτες τους υπέρ του μνημονίου, τα παπαγαλάκια τους, οι καλοπληρωμένοι, εγκάθετοι και “με σύμβαση έργου” δημοσιογράφοι, κάνουν promotion στα μνημόνια.
Δεν μπορεί ένα μάτσο γελοίοι να δουλεύουν από σύμπτωση σε μεγάλα κανάλια, ούτε οι αυριανοί υποψήφιοι βουλευτές να γίνονται σχολιαστές στα κεντρικά δελτία ειδήσεων. Βγάζει μάτι ρε αδερφέ πώς να το κάνουμε;

Επειδή όμως το σαβουάρ βιβρ της (ηθικής) δημοσιογραφίας λέει ότι πρέπει να έχεις αποδείξεις και να διασταυρώνεις τις πηγές, όταν γράφουμε εμείς ότι κάποιοι είναι ολοφάνερα πουλημένοι, δεν αξίζει μία ειδικά αν εμείς είμαστε συνεργάτες Μαμουνιού και όχι πολυεθνικών.

Προς δόξα λοιπόν όσων έχουμε γράψει όχι μια φορά, σήμερα βούιξε ο τόπος με τις λίστες ονομάτων και φωτογραφιών  (ηδονικός διασυρμός!) με τους αλειτουργούς τής δημοσιογραφίας που προσπαθούσαν να κάνουν πλύση εγκεφάλου στους τηλεθεατές.
Κάποιοι τους πίστεψαν και θα συνεχίσουν.
Κάποιοι άλλοι (κι εμείς δηλώνουμε παρόντες) σκεφτόμαστε περισσότερο απ’ όσο θέλουν.

Δεν ξέρω αν θα μάθουμε ποτέ τις αμοιβές τους σε χρήμα, σε δόξα, (θέσεις) ή σε είδος, πάντως μέσα στην σημερινή μπόρα κάπου φάνηκε πάλι μια αχτίδα φωτός.
Ούτε πειράζει που το αυτονόητο χρειάζεται αποδείξεις (σε αντίθεση με τα μαθηματικά που δέχονται και κάποια αξιώματα -αν και όχι αυτό που λέει ότι παντού υπάρχουν ρουφιάνοι…)

Πάντα τέτοια για Το Μαμούνι που Μιλάει, κυρίως όμως για την αλήθεια, που δεν λάμπει συχνά ούτε ακόμα και στις εξεταστικές επιτροπές!

ΥΓ Και για να μην ξεχνιόμαστε: Περιμένουμε απάντηση για τις εξαγωγές κεφαλαίων πριν επανέλθουμε με κάτι “αυτονόητα” που έχουμε από τις τράπεζες.

Advertisements
1

Άκου Βλέπε Μίλα

Monkey-See-hear-speakΔεν το ήξερες εσύ αλλά πίσω από την πλάτη σου “έλεγαν κουβέντες”, πράγμα καθόλου ευγενικό, ούτε τίμιο.
Ό,τι δεν ξέρεις είναι σαν να μην έχει συμβεί, άρα, έμενες αμέριμνος και ανυποψίαστος. Μπράβο μεγάλε!
Το ξέρεις πια, λένε κουβέντες μπροστά σου.
Τα έφαγες μαζί τους; Αν ναι, άει στο διάλο.
Δεν τα έφαγες αλλά αφού το λένε κάτι θα ξέρουν; Είσαι κόπανος.
Ούτε τα έφαγες, ούτε θέλεις να σε κατηγορούν, όμως δεν ξέρεις τρόπο για να αποδείξεις την τιμιότητά σου και μετά από λίγο παύει να έχει σημασία το δίκιο σου γιατί έχεις πιο φλέγοντα προβλήματα:
Να ζήσεις -τίμια- εσύ και οι εξαρτώμενοι από σένα.
Λυπάμαι που θα το μάθεις από μένα: Το να τρέχεις -για τον επιούσιο- χωρίς να κοιτάζεις δίπλα σου, χωρίς να στέκεσαι ολόρθος, περήφανος και ασυμβίβαστος με τον παραλογισμό, χωρίς να έχεις συνείδηση της μοίρας που σου προδιαγράφουν -πάλι-, είναι συνέργεια.
Άκου, κοίταξε, κατάλαβε, νοιώσε το νόημα της δυσκολίας και της φτώχιας σου.
Δεν έπεσε από τον ουρανό σαν χαλάζι, ούτε σαν μετεωρίτης.
Δεν είναι θέλημα Θεού (πόσο πιστός είσαι αν βλαστημάς αποδίδοντας στον Θεό τέτοιες προθέσεις;)
Είναι θέλημα (υπ)ανθρώπων, ίδιων σε σκοπούς με τους προηγούμενους, εκείνους που (δεν) τα φάγατε μαζί.
Και ξέρεις κάτι, ΜΗΝ παίρνεις ούτε μισή ανάσα ελπίδας όταν σου λένε πως η “λύση”, η “σωτηρία”, η “έξοδος” πλησιάζουν.
ΜΗΝ νοιώθεις ότι σε καταλαβαίνουν και ΜΗΝ καταδέχεσαι να σε συμπονούν όταν λένε πως “θα πιάσουν τόπο οι θυσίες” σου.
Εσύ δεν θέλησες ποτέ συμπόνια, τόσο όσο δεν θέλησες να “φας” τίποτα μαζί με κανέναν. Σε προσβάλλουν όταν κατασκευάζουν συναισθήματα και ιδιότητες και σου τα αποδίδουν μέχρι να σε πείσουν γι’ αυτά.
Ακριβώς τότε βρες ανάσα για να βγάλεις φωνή εκκωφαντική, τίμια, δίκαιη και λογική.
Κι αν δεν σε βοηθάνε τα πνευμόνια σου, μίλα κανονικά, όμως ΜΙΛΑ!
ΜΗΝ ακούς, ΜΗΝ πείθεσαι, ΜΗΝ νομίζεις ότι είσαι ο ΚΑΝΕΝΑΣ!
Εσύ άνθρωπε που ζεις σε αυτήν (και σε οποιαδήποτε, αλλά για σένα μιλάμε τώρα) την χώρα, είσαι το άπαν και γι’ αυτό δαπανούν τόσα μέσα και Μέσα για να σε παραπείσουν.
Όσο πιο εύπιστος γίνεσαι, τόσο τους διευκολύνεις και τόσο σε καταστρέφουν.
Άκου! Βλέπε! (όχι τηλεόραση) Μίλα!