0

Σου γράφω πάλι κύριε Τσίπρα

Η στιγμή που ο Τσακαλώτος δείχνει να φοβάται ότι θα σηκωθείς να φύγεις και η Μέρκελ αναρωτιέται πόση ξεφτίλα αντέχεις ακόμα. Τσακαλώτος-Μέρκελ διπλό.

Η στιγμή που ο Τσακαλώτος δείχνει να υποψιάζεται ότι θα σηκωθείς να φύγεις και η Μέρκελ αναρωτιέται πόση ξεφτίλα αντέχεις ακόμα. Τσακαλώτος-Μέρκελ διπλό.

 

Κύριε Τσίπρα, πρωθυπουργέ μερικών ελλήνων (των ίδιων που απολάμβαναν ανέκαθεν τις κυβερνητικές “υπηρεσίες” όπως αυτές υπαγορεύονται από την Ευρωπαϊκή σου Ένωση) και όχι πρωθυπουργέ τής Ελλάδας, αφού παρέδωσες κι εσύ την διακυβέρνησή της σε “άλλους”.
Μόλις γύρισα από την συγκέντρωση των αγροτών και υπέρ των αγροτών και θεώρησα “αναγκαίο” να σου γράψω μερικές σκέψεις, διαπιστώσεις και απορίες.
Ξέρεις ότι, λιγότερο θεαματικά μεν απ’όσο τους ενέπνευσες κάποτε εσύ και τους “κρέμασες” στην συνέχεια, αλλά πάντως χωρίς αναστολές, οι πολίτες, οι άνθρωποι, ο λαός δηλαδή, διακρίνουν λύσεις στον ορίζοντα που τους τον μαύρισες με την συνθηκολόγησή σου;
Ξέρεις ότι, αφού εσύ αποδείχθηκες γιαλαντζί ριζοσπάστης και ενέδωσες (sic) σε 17 ώρες, κάποιοι, όχι όλοι, κατανοούν ότι οι νίκες χρειάζονται, απαιτούν, αγώνες ζωής και όχι μόνο 17ωρες αντοχές;
Ξέρεις γιατί αυτά που παρέδωσες μετράνε πολλαπλάσια απ’των προκατόχων σου; Επειδή αυτοί στηρίζουν με ιδεολογία τις προδοσίες τους και πολλοί από μας (οι περισσότεροι) δεν ξεγελαστήκαμε ποτέ από το τομάρι που φοράνε.
Ξέρεις τί “πέτυχες” όταν ούτε πόλεμο άνοιξες, ούτε παραιτήθηκες δηλώνοντας παγκοσμίως και τίμια ποιά παιχνίδια είναι καταδικασμένοι να παίζουν όσοι εμπιστεύονται τους “θεσμούς” και όχι τους λαούς;
Πρώτα-πρώτα, διέσπασες το ίδιο σου το κόμμα και κρέμασες ακόμα μια πέτρα στο λαιμό τής (όποιας) ενότητας.
Στην συνέχεια, στα μυαλά εκείνων που σε ψήφισαν όχι από ιδεολογία και ένταξη αλλά απογοητευμένοι, πεινασμένοι, φοβισμένοι και κουρασμένοι εναπόθεσαν πάνω σου τις ελπίδες τους, ταύτισες την Αριστερά με την “συνέχεια” των προηγουμένων (κι αυτοί τα ίδια κάνουν). Και μπορεί οι περισσότεροι να γνωρίζουμε ότι δεν φτάνεις, ούτε έφτανες (για να λέμε την αλήθεια) στο μικρό δαχτυλάκι τής Αριστεράς, όμως δεν το ξέρουν όλοι εκείνοι που σε ψήφισαν, που ψήφισαν ΟΧΙ, που ήταν έτοιμοι για θυσίες.
Δημιούργησες αδιέξοδο στη θέση τής ελπίδας που σε ανέδειξε πρωθυπουργό.
Ενίσχυσες την παραίτηση και την απογοήτευση.
Επιβεβαίωσες την “φήμη” ότι “άλλοι κυβερνούν αυτή τη χώρα” και ότι κανένας δεν είναι ικανός, ισχυρός, θαρραλέος ή μάγκας για να τους αψηφήσει. Κι όμως, το μόνο που είχες να κάνεις ήταν να πεις αλήθεια για τα όρνεα. Δεν το έκανες αλλά γύρισες και παριστάνεις έκτοτε τον φέρελπι που έστω και εκ των υστέρων, με κάποιους (ποιούς;) τρόπους, θα μας βγάλει απ’τον τάφο.
Νέες καραμέλες πήραν την θέση των παλιών που σέρβιραν οι ομοϊδεάτες των όρνεων τής ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Τα αεροδρόμια, το λιμάνι τού Πειραιά, η αγροτική παραγωγή δεν ξεπουλήθηκαν, υπάκουσαν στα υπογεγραμμένα.
Πάω στοίχημα ότι ευχαριστείς την τύχη σου που είχαν ξεπουλήσει κάτι και οι προηγούμενοι, πχ Ελληνικό, Σκουριές, ξέρεις τώρα.
Αλλά για να σε ξεφτυλίσουν απροκάλυπτα οι εταίροι σου, σου έστειλαν και το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.
Αν και, όποιος δεν ήταν τυφλωμένος και κουφός, θα έπρεπε να είχε καταλάβει τί εννοούσες όταν δήλωνες προεκλογικά ότι θα παραμείνουμε “μέλη”.
Περιμένεις, λέει, αξιολόγηση για τις εφαρμογές τής θανατικής μας καταδίκης με “μεταρρυθμίσεις” αλλά και για το προσφυγικό!
Στα είχα πει και παλιότερα αλλά γιατί να ακούσεις εμένα ή τον καθένα απλό άνθρωπο;
Όσο δίνεις, τόσο θα απαιτούν. Αυτό έκαναν απ’την πρώτη μέρα τής εκλογής σου και αποκλείεται να μην το είχες καταλάβει εσύ ή κάποιο κομματόσκυλο.
Ξέρεις ποιό είναι το πρόβλημα; Όσα δίνεις είναι ΔΙΚΑ ΜΑΣ. Όχι δικά σου, όχι της αντιπολίτευσης, όχι της συμπολίτευσης, όχι των πουλημένων νεοφιλελεύθερων, όχι της (ακόμα πιο) “ανανεωμένης” -πρώην- αριστεράς.
Πολλοί, δικοί σου αλλά και απλοί ψηφοφόροι σου, θα χορτάσουν για λίγο με τα ξεροκόματα αγωνιστικότητας, εθνικής κυριαρχίας, παραμονής στην ΕΕ (τα ρέστα μου, αλλά ναι, την θέλουν), ασφάλειας, διεκδικήσεων και κόκκινων γραμμών.
Μην ξεγελαστείς ότι όπως σε ανέδειξαν, με τον ίδιο τρόπο δεν θα σε καταποντίσουν.
Όμως, τόσο που κόβει σε πολλούς απ’αυτούς, φοβάμαι ότι θα την πληρώσουμε όλοι μας με την άνοδο των φανερών και κρυφο-φασιστών και με την απαξίωση των λαϊκών κινημάτων.
Ναι κύριε Τσίπρα, υπάρχουν και μετά από σένα διεκδικήσεις και κινήματα, όπως υπήρξαν και μετά τους ψευτο-σοσιαλιστές! Με τον ίδιο τρόπο που συνεχίζουν να υπάρχουν μετά από τόσες κατραπακιές και εξαθλίωση, αλλά κυρίως λόγω πλύσης εγκεφάλου, αντικομμουνιστές, δεξιοί κακομοίρηδες, αριστερόφοβοι και “ευρωπαϊστές”.
Κύριε Τσίπρα, μπορεί μέσα σε 17 ώρες να “πείστηκες” εσύ, όμως όπως θα σου έχουν πει και στο κόμμα σου οι παλιοί, ούτε 17 αιώνες δεν μπορούν να συγκρατήσουν το δίκαιο απ’το να γίνει απαιτητό.
Μπορεί να μην γίνει με κατάληψη των “χειμερινών ανακτόρων” όπως είχες δηλώσει ειρωνικά σε παλιά συνέντευξή σου, όμως όπως θα έπρεπε να έχεις αντιληφθεί, θα γίνει απαιτητό.
Κανόνισε να λείπεις!
Και μια τελευταία ερώτηση: Σου λείπει καθόλου που πέρισυ τέτοιες μέρες περπάταγες στον δρόμο χωρίς να φοβάσαι;

0

Μέσα ή έξω; Ξέρετε πού

Ευρω-μασούρια που δεν έχουμε

Ευρω-μασούρια που δεν έχουμε

Τα πολλά λόγια, εκτός από φτώχεια που δεν λείπει απ’ αυτή τη ρημαδοχώρα, είναι συχνά και υποκρισία επειδή πίσω τους κρύβεται η αλήθεια που υποτίθεται πως δεν πρέπει να ειπωθεί -ειδικά στην πολιτική.

Να όμως που έφτασε η ώρα που οι αλήθειες πρέπει να αρχίσουν να λέγονται. Όσο κι αν στοιχίζουν, αποκλείεται να είναι πιο ακριβές απ’ το τίμημα που πληρώνουν οι περισσότεροι (η πλειοψηφία) από τους κατοίκους της Ελλάδας.

Μια αλήθεια που λίγους μήνες πριν την συζητάγαμε μόνο όσοι είμαστε “κακά” και απείθαρχα παιδιά, αλλά τώρα πιά μπορεί να την καταλάβει και ο πιο βλαμμένος αντιδραστικός, είναι ο μεθοδευμένος αφανισμός της Ελλάδας, των κατοίκων της και τώρα πια και της κυβέρνησής της.
Όχι επειδή είναι τόσο ριζοσπαστική όσο νομίζουν αυτοί και μπορεί να θέλαμε εμείς, αλλά επειδή δεν θέλουν τέτοιους “σπόρους” στα χωράφια τους.

Το γιατί, μπορεί να επιδέχεται καμμιά διακοσαριά εξηγήσεις και σ’αυτές δεν περιλαμβάνεται ελληνική “υπεροχή”, ζήλια για τα χαρίσματά μας (που δεν έχουμε) κι άλλες γραφικότητες.
Η λύσσα όμως των ΕΕατζήδων, των αμερικάνων, των γερακιών του καπιταλισμού, του διεθνούς κατεστημένου, του συστήματος -διαλέξτε και πάρτε- είναι τόσο εμφανής πλέον που πρέπει να κάνει κάθε βλαμμένο έλληνα να προβληματιστεί.
Επειδή αυτοί οι ίδιοι που βλέπουν με τρόμο την προοπτική να μειωθούν κι άλλο οι μισθοί και οι συντάξεις τους, να αυξηθεί η φορολόγηση και το φπα αλλά και τα τομάρια που κάθε μέρα στέλνουν λεφτά στο εξωτερικό, οι ίδιοι αυτοί θέλουν ΕΕ και θέλουν ευρώ και θέλουν και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολάκερη.
(Μικρή παρένθεση για να ρωτήσω όποιον ξέρει καλύτερα να μας πει: Γιατί δεν είναι σωστό και δίκαιο να απαγορευτούν οι εξαγωγές κεφαλαίων αν δεν γίνονται για επιχειρηματική δραστηριότητα; Ε;!)
Οι μεχρι τώρα κυβερνήσεις περιφρονούσαν τον λαό και υπάκουαν υποτακτικά τους δανειστές.
Ούτε εγώ ούτε το Μαμούνι ξέρουμε να μαντεύουμε το μέλλον, ξέρουμε όμως τί θέλουμε και τί θεωρούμε σωστό και τί πιστεύουμε. (Και δεν αναφέρομαι στο ότι έχουμε χεσμένη την ΕΕ.)
Δύο λοιπόν, ένας εκ των οποίων ψηφοφόρος (τα μαμούνια δεν ψηφίζουν), λέμε πως θέλουν να μας πείσουν ότι όλο το σύμπαν κινείται γύρω από τις τράπεζες, τις αγορές, τους οίκους αξιολόγησης (αν είναι δυνατόν!) και την αποπληρωμή ενός αδύνατου χρέους που μας φόρτωσαν ύπουλα και με την βοήθεια εγχώριων καθαρμάτων.
Αλλά δεν τους πιστεύουμε.
Και δεν πιστεύουμε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα επί της γης είναι οι πρόωρες συντάξεις ή οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Το μεγαλύτερο δικό μας πρόβλημα είναι που η προπαγάνδα και η πλύση εγκεφάλου είναι τέτοιας έκτασης που το ψέμα τους έγινε η αλήθεια για τον απλό άνθρωπο.
Επειδή όμως η υπομονή έχει τα όριά της, δεν υπάρχει κανένας σ’ αυτήν την κυβέρνηση που να μπορεί να πει ανοιχτά και καθαρά ότι δεν χάλασε ο κόσμος αν δεν κάνουμε ό,τι διατάζουν (κυριολεκτικά αν και “πολιτικά”);
Αμοιβαία επωφελές δεν μπορεί να είναι τίποτα, ούτε βέβαια καμμία συμφωνία, γιατί τα δικά τους συμφέροντα είναι αντίθετα με τα δικά μας, των ανθρώπων.

Δεν θα απομονωθεί η χώρα αφού αντίπαλο δέος ήδη αναπτύσσεται -όσο κι αν τα συστημικά μμε το κάνουν γαργάρα- γιατί όλο και περισσότερες χώρες δεν αντέχουν πλέον την παντοκρατορία του νεοφιλελευθερισμού όπως τον θέλουν οι ΗΠΑ και η ΕΕ.
Σίγουρα θα γίνει τέτοια προσπάθεια -εδώ έχουν κυρήξει πόλεμο στην Ρωσία εκτός από το Ιράν, την Βενεζουέλα, την Κούβα και όσο τους παίρνει στην Κίνα, στην Ελλάδα θα κολλήσουνε;- και σίγουρα θέλουν πολλή δουλειά οι (νέες και όχι καθ’ υπαγόρευση) συμμαχίες που θα δημιουργήσει η χώρα.
Να μην κοροϊδευόμαστε όμως: Υπάρχει ζωή και έξω από την ΕΕ.
(Και κωλόχαρτο επίσης και φάρμακα και πετρέλαιο). 
Α! Και πείτε το και στους ανισόρροπους και ανεγκέφαλους που απαντάνε στις δημοσκοπήσεις ότι θέλουν συμφωνία ακόμα και με νέα μέτρα και μετά λένε στους ρεπόρτερ ότι δεν αντέχουν άλλα μέτρα.
Κι η αλήθεια είναι πως ΔΕΝ αντέχουμε νέα μέτρα οι περισσότεροι.

0

Συμφωνείστε γιατί καίγονται

filthy-riches-tv-show

Ξέρει κανένας τι σημαίνει “ιδεολογική αναπηρία”;
Δεν νομίζω, αφού τον όρο εφηύρε και χρησιμοποίησε σχολιαστής δελτίου ειδήσεων Ενός καναλιού, θέλοντας να καταδείξει ότι η ιδεολογία που δεν συμφωνεί με την δική του, υποδηλώνει αναπηρία.
Συγκεκριμένα, όπως είπε ο γελοίος αυτός, μόνο λόγω ιδεολογικής αναπηρίας μπορεί να μην καταλαβαίνει κάποιος ότι η τήρηση των κανόνων είναι ο συνδετικός κρίκος της ΕΕ -και άρα, οι Έλληνες διαπραγματευτές κάνουν “αταξία” που καθυστερούν την συμφωνία και που δεν παίρνουν απλώς οδηγίες. Και υπονοεί βεβαίως ο δεξιών-και-ευρωπαϊκών-κώλων-γλύφτης, ότι θα έχουν δίκιο οι ευρωπαίοι εταίροι αν τιμωρήσουν την χώρα.
Δηλαδή, θέλει επίσης να πει ο γιατρός της ιδεολογικής υγείας και “δημοσιογράφος”, η ελληνική κυβέρνηση σφάλλει επειδή (δείχνει να) προσπαθεί να τηρήσει αυτό που ονομάζουν κόκκινες γραμμές.
Αυτός, που είναι ιδεολογικά υγιής, δηλαδή πουλημένος, δεν έχει -προφανώς- λόγο να θυμώσει με τους εκβιασμούς των “εταίρων”. Όχι, αφού αυτός χέστηκε αν κάποιος μπορεί να σώσει κάτι εδώ που έχει φτάσει η Ελλάδα κι αφού τρώμε το αγγούρι της ΕΕ. Και χέστηκε επειδή πληρώνεται για να λέει αυτά που λέει.
Επίσης, όποιος έχει “αρτιμελή” ιδεολογία, προτιμά την μείωση μισθών και συντάξεων, τις ομαδικές απολύσεις, την ανυπαρξία συλλογικών συμβάσεων και την καθημερινή κατάντια και εξαθλίωση.
Δεν ξέρω αν θα καταφέρουν οι διαπραγματευτές -αυτοί που θα αρέσουν στους εταίρους- όσα προσδοκούσε ο κοσμάκης, προσωπικά αμφιβάλλω, αλλά για πολύ διαφορετικούς λόγους από του γιατρού ιδεολογιών.

Το άλλο τρελό που ακούγεται από πολιτικούς στην Ελλάδα που έχουν ήδη υπακούσει στο παρελθόν ή άλλους, καινούργιους, που προσπαθούν να πείσουν για την υπακοή τους, είναι πως πρέπει η συμφωνία να γίνει επειγόντως επειδή οι συνταξιούχοι δεν θα βρουν λεφτά τον επόμενο μήνα.
Το ότι οι επείγουσες συμφωνίες έχουν οδηγήσει τους συνταξιούχους να μην βρίσκουν λεφτά ποτέ άλλοτε εκτός από την μέρα κατάθεσης στον λογαριασμό και πουθενά αλλού εκτός από τον λογαριασμό τους για λίγες ώρες, αφού την επαύριον κιόλας εξαφανίζονται.
Τα ψίχουλα που τους κατάντησαν να παίρνουν για σύνταξη, αν παρέμεναν οι ίδιοι διαπραγματευτές θα μειώνονταν κι άλλο όπως φαίνεται από τις απαιτήσεις των “εταίρων”.
Αυτό δεν είναι καταστροφικό, καταστροφικό θα είναι να μην πάρουν μία τον επόμενο μήνα.
Αν, λέμε τώρα, η κυβέρνηση είχε πραγματικά απαραβίαστες κόκκινες ή παρδαλές γραμμές, αν είχε απαιτήσεις αντί να προσπαθεί -τουλάχιστον- να αποφύγει την άνευ όρων παράδοση, τι θα έλεγε αυτός και άλλοι καλοθελητές και ρουφιάνοι;

Αλλά ξέρει όλη η αλητεία σε ποιους απευθύνεται: Στους συνταξιούχους που εξαθλίωσαν ώστε να μην μπορούν ούτε να μιλήσουν και που δεν έχουν φράγκο στην τσέπη και τρέχουν πανικόβλητοι από τα ξημερώματα στις τράπεζες -τόσο μυαλό έχουν κι αυτοί αλλά αυτό ήταν το ζητούμενο· να μην μπορούν να κάνουν αλλιώς με την κατάντια που έχουν υποστεί;

Είναι γνωστό ότι η αλητεία δεν κάνει διακρίσεις στα επαγγέλματα και η δημοσιογραφία έχει δυστυχώς κάμποσα φυντάνια, όπως και η πολιτική, αλλά εκεί το λες φυσικό κι αναμενόμενο.

0

Ευρω αλληλούια…

broken-euro-coin
Μυστήριο ζόρι που τραβάνε με το ευρώ!
Και τι σε κόφτει ρε κουμπάρε αν βγούμε από δαύτο;
Είχες και στο χωριό σου;
Ή σε ρωτήσανε όταν μπήκαμε;
Α ναι, ξέχασα!
Δεν θα έχουμε καύσιμα, φάρμακα και είδη πρώτης ανάγκης όπως … έχουμε τώρα!
Επίσης, θα χάσουμε τα σπίτια μας και θα πεινάσουμε.
Μόλις βγούμε από το ευρώ αυτά. Ούτε μια μέρα νωρίτερα.
Θα σου πω όμως την μια και μόνη αλήθεια σχετικά με την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.
Θα καταρρεύσει το…σύστημα (τους).
Υπερασπίσου το! Βοήθησε με την ψήφο σου να μην συμβεί κάτι τέτοιο!
Σώσε το νόμισμά τους! Σκάψε τον λάκκο σου! Βάλε μια θηλιά στον λαιμό σου! Ψόφα! Νυν υπέρ πάντων το ευρώ! Ευρώ και ξερό ψωμί!
Αμέ!

0

Αγορά και ανάγκη

starving

Χθες, σε μια από τις σπάνιες παρουσίες μου σε ομιλίες, ημερίδες, εκδηλώσεις και τα τοιαύτα, κάποιος από τους παρευρισκόμενους υποστήριξε στην σκουπιδολογία του μετά το τέλος των εισηγήσεων, πως «τα παιδιά μας δεν βρίσκουν δουλειές επειδή τις παίρνουν αλλοδαποί».
Τον γιουχάρισα, όμως μόνον εγώ, ενώ κάποιοι χαζοχειροκρότησαν, ίσως περισσότερο από κάποιο είδος ευγένειας και -ελπίζω- λιγότερο επειδή συμφώνησαν μαζί του.

Καθόλου όμως δεν αποκλείεται να αποδέχονται, συνειδητά ή ασυνείδητα, πως όντως φταίνε οι αλλοδαποί, τους οποίους βεβαίως δεν θα διώξουν, ούτε θα κακοποιήσουν οι ίδιοι, όμως αν το κάνουν άλλοι προτιμούν να μην το ξέρουν.
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και σκοπός είναι να φάμε. Και για να φάμε, σε κανονικές συνθήκες, πρέπει να δουλέψουμε.
Σαν σκλάβοι, με αισχρή αμοιβή, ίσως με κίνδυνο της ζωής μας, αλλά πάντως να δουλέψουμε, άρα αν ξεκάνουν τους αλλοδαπούς, όλο και κάποια δουλειά θα «ανοίξει». Και τι θα φταίω εγώ, ο μεροκαματιάρης οικογενειάρχης; Τίποτα.
Το περιστατικό συνέβη το μεσημέρι της μέρας που παραγωγοί από τις λαϊκές αγορές μοίρασαν προϊόντα σε πλήθη ανθρώπων που περίμεναν επί ώρες, στριμώχνονταν, ποδοπατούνταν και πείναγαν, όπως δήλωσαν κάποιοι στις κάμερες.

Ο καλοζωισμένος σε γενικές γραμμές άνθρωπος, υπολογίζω πως δεν μπορεί να αντιληφθεί -πόσω μάλλον να καταλάβει- τί σημαίνει πείνα.

«Τον είχε θερίσει μαύρη πείνα. Αληθινή πείνα κι όχι κείνη η ελαφριά λιγούρα που ήξερε μέχρι τώρα, η επιθυμία να δοκιμάσει κάτι νόστιμο που ξεκίναγε συνήθως από νεύρα. Πείνα με τα όλα της. Του κόλλησε πως αν δεν έβρισκε στη στιγμή κάτι να φάει, θα πέθαινε. Περιεργάστηκε τους θάμνους, τα κλαριά, το χώμα μήπως βρει κανένα βατόμουρο, κανένα καρύδι, οτιδήποτε να φάει. Αλλά δεν ήξερε ούτε τι να αναζητήσει ούτε πού να το βρει. Τρέμοντας, το στομάχι του κουβάρι από τους σπασμούς, έκοψε μερικά φύλλα και τα ’βαλε στο στόμα του. Ήταν πικρά σαν χολή, αλλά εκείνος τα μάσησε, τα ’φτυσε κι έκοψε κι άλλα.» [Το τραγούδι του Σόλομον – Τόνι Μόρισον]

Αυτό το αξέχαστο απόσπασμα είναι η δική μου μνήμη από και για την πείνα. Από τότε που το διάβασα, σε πολύ νεαρή ηλικία, έχει αποτελέσει συχνή αναφορά μου και την μόνη που νομίζω πως δικαιούμαι, αφού όπως περιγράφει, δεν έχω γνωρίσει την «αληθινή πείνα».
(Κάποιος παρατήρησε πως «αυτά δεν συμβαίνουν ούτε στην Τανζανία». Και γιατί δηλαδή είναι φυσικό να συμβαίνουν εκεί ή οπουδήποτε στον κόσμο;)
Ως εκ τούτου, δηλώνω άγνοια για τα ένστικτα (κυριολεκτώ) που οδήγησαν τους εκατοντάδες ανθρώπους στα δωρεάν λαχανικά υπό εξευτελιστικές συνθήκες.
Στις διανομές τροφίμων από τους φασίστες, κατηγόρησα τους ανθρώπους πως ξεπούλησαν κάθε ιδέα (όσοι είχαν, αν είχαν) και αξιοπρέπεια.
Ξεπούλημα της αξιοπρέπειας, σημαίνει διαφορετικά πράγματα για τον καθένα και -εφιαλτικά δυστυχώς- για κάποιους μπορεί να μην σημαίνει τίποτα.
Η ΑΝΑΓΚΗ είναι ύπουλο στοιχείο της ανθρώπινης ύπαρξης και το εργαλείο εκείνων που θέλουν να χειραγωγήσουν ανθρώπους.
Οι δήθεν ανάγκες, αυτές που ήταν πλαστές και δημιουργημένες από σκοπιμότητες, επιβλήθηκαν σε χιλιάδες ανθρώπους και τους οδήγησαν σε ανόητο καταναλωτισμό τα προηγούμενα χρόνια.
Ακόμα και το περίφημο -ιδιόκτητο- «κεραμίδι» πάνω από το (και τελικά πάνω στο) κεφάλι τους, ήταν και, κατά την άποψή μου, παραμένει μια πλαστή ανάγκη.
Πώς να αντιπαλέψει λοιπόν ο άνθρωπος την πραγματική, ζωώδη ανάγκη για τροφή; -λέω τώρα σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσω κάτι που δεν καταλαβαίνω.
Και κάθομαι τώρα εγώ και κάμποσοι άλλοι και λέμε πως ο κόσμος πρέπει να ξυπνήσει και να κινητοποιηθεί και να παλέψει και να αντισταθεί και να χρησιμοποιήσει την δύναμή του.
ΠΟΙΟΣ;;;!!! (Ή όπως σχολίασε κάποιος : Άντε να τους μιλήσεις εργατική Πρωτομαγιά.)

Αν κάποτε γίνει αυτό, θα σημαίνει πως η  φτώχεια και η πείνα που έχουν επιβάλει στους ανθρώπους, δεν πέτυχαν τον σκοπό τους.
Ή (προσθέτω αργότερα): Αν ξυπνήσεις μονομιάς θα ΄ρθει ανάποδα ο ντουνιάς…

0

Το ακοινώνητο μέρισμα

koinoniko merismaΘα μπορούσα να είχα γράψει από μέρες -τόσες όσες έχει προαναγγελθεί, προπαγανδιστεί και διαφημιστεί από τα φερέφωνα κανάλια- για το κοινωνικό μέρισμα.
Το αποφάσισα τελικά όταν με τρόμαξε η σκέψη ότι κάποιοι ίσως να το θεωρήσουν “σωστό”, ΄”δίκαιο”, “σωτήριο” και ένδειξη -αν όχι απόδειξη- κοινωνικής πρόνοιας.

First things first: Απ΄ ότι γνωρίζουμε χωρίς ανάγκη οικονομικών γνώσεων, μόνο μια στάλα ενημέρωση, μέρισμα είναι το τμήμα των κερδών που βάσει κάποιων κανόνων αποδίδει μια κερδοφόρος επιχείρηση στους μετόχους της.
Τμήμα των κερδών-Κερδοφόρος επιχείρηση-Μέτοχοι
Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Κανένας!
Το κράτος και οι δραστηριότητές του είναι ζημιογόνες και το όποιο λογιστικό πλεόνασμα, σε καμμία περίπτωση δεν αποτελεί κέρδος από κάποια δραστηριότητα.
Τα τεχνάσματα με τα οποία προέκυψε είναι η αναστολή ή καθυστέρηση πληρωμής υποχρεώσεων, η άδικη φορολόγηση, η μείωση συντάξεων και παροχών.  Επιπλέον, αυτονόητα δεν υφίσταται ταμειακό πλεόνασμα, ούτε καν κεφάλαιο. Αν υπήρχε, δεν θα χρειαζόταν δανεισμός τέτοιας κλίμακας.
Το κράτος επίσης, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι κερδοφόρος επιχείρηση. Μπορεί να λειτουργεί οικονομικά ορθά και ως εκ τούτου να έχει μικρή ανάγκη δανεισμού, όμως -όπως οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας- διαθέτει κεφάλαια για κοινωνικές παροχές, επενδύσεις και για την λειτουργία των υπηρεσιών του.
Τέλος, ποιοι είναι οι μέτοχοι; Οι πολίτες; Οι άνθρωποι που ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ τις κρατικές παροχές αυτονόητα χωρίς να χρειάζεται να έχουν αγοράσει μετοχές αυτής της “επιχείρησης”;
Αυτά έχω καταλάβει εγώ κι όποιος θέλει, θα χαρώ να διορθώσει ή να συμπληρώσει τις φτωχές μου γνώσεις.
Ξαφνικά όλος ο διαθέσιμος μηχανισμός προσπαθεί να μας πείσει ότι ως αποτέλεσμα της καλής διαχείρισης των οικονομικών, κάποιοι, οι λιγότερο “προνομιούχοι”, αποκτούν δικαίωμα να λάβουν μέρισμα των κερδών.
Οι “μη προνομιούχοι” είναι οι ίδιοι εκείνοι που έχουν εργασθεί και παράγει πολλαπλάσια κέρδη για το κράτος-επιχείρηση και που έχουν υποχρεωθεί σε ευτελείς αμοιβές ή/και ανεργία και κάθετη υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου από υπαιτιότητα των κρατικών μηχανισμών.
Οι ίδιοι, όσο και οι “προνομιούχοι”, δηλαδή εκείνοι που ζουν με περισσότερα από 6 ή 8 ή 10 χιλιάδες ευρώ ετησίως, έχουν να λαμβάνουν πίσω την ζωή και την αξιοπρέπειά τους και όχι το “κοινωνικό μέρισμα” που σε κανονικές συνθήκες ανθρώπινης ζωής, είναι ποσό ανεπαρκές ακόμα και για μισό μήνα ενός μόνου κανονικού ανθρώπου.
Προκαλεί αγανάκτηση και ανησυχία η λογική που προσπαθούν να επιβάλουν, ότι δηλαδή, εσείς μας αφήνετε στην ησυχία μας (δηλαδή δεν κάνετε τίποτα για να μας διώξετε από κυβέρνηση) κι εμείς, με πρώτη ευκαιρία φροντίζουμε να σας ελεήσουμε επειδή είμαστε τόσο ηθικοί και καλοπροαίρετοι που αναγνωρίζουμε ότι περνάτε δύσκολα.
Τέτοια “λογική” δεν  αντιμετωπίζεται με επιχειρήματα. Όμως με ποιόν τρόπο να πειστούν “προνομιούχοι” και μη, πως το σόφισμα του κοινωνικού μερίσματος είναι προσβλητικό για την λογική, την ηθική και την ανθρώπινη υπόστασή μας;
Το δικαίωμα όλων είναι, να έχουν πρόσβαση στην εργασία και δίκαιη αμοιβή από αυτή, να απολαμβάνουν (αυτονόητα) κοινωνικές παροχές και υποδομές, όσο κι ένα κράτος που θα παρουσιάζει αποδείξεις για την διάθεση και διαχείριση των δικών μας χρημάτων, δηλαδή των φόρων και της παραγωγικής μας δύναμης.
Όταν τα αυτονόητα καταλύονται, όταν το άσπρο γίνεται μαύρο (ή χειρότερα, γκρίζο) και το παράλογο παρουσιάζεται κι εν τέλει γίνεται αποδεκτό σαν λογικό, η επιστήμη σηκώνει … και τα πόδια.
Επιπλέον, χωρίς επ’ ουδενί να αμφισβητούνται οι ανάγκες όλων των ανθρώπων, ο διαχωρισμός σε κατηγορίες “προνομίων” υποκρύπτει την παγίδα που έχουν χρησιμοποιήσει σε αισχρό βαθμό τα τελευταία χρόνια, δηλαδή να στρέφουν κατηγορίες πληθυσμών εναντίον άλλων, αντί εναντίον των πραγματικών υπαιτίων.
Αγαπητέ “μερισματούχε” που έχεις και ένα και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά, πόσα θέλεις να τους προσφέρεις, πόσα μπορούσες να τους προσφέρεις όταν δούλευες και σε πόσα πρέπει να αρκεστείς τώρα;
Αν, ούτε το άδικο, ούτε το παράλογο, ούτε το παράνομο (δεν) σε κάνουν να επαναστατείς, κάνε το για τα παιδιά σου ρε γαμώ το!

  

0

Πασχαλινές ειδήσεις

 

red-eggs2

Και δυο αυγά Ελλάδας

Μαζί με την πληροφορία ότι το πασχαλινό τραπέζι θα κοστίζει φέτος 0,50 ευρώ λιγότερα από πέρισυ, προκαλώ (αν σημαίνει κάτι αυτό) το κυβερνο-μνημονιο-γλύφτικο δελτίο ειδήσεων, να μας πληροφορήσει πόσες εκατοντάδες ή χιλιάδες ευρώ λιγότερα εισέπραξαν οι έλληνες μισθωτοί και συνταξιούχοι.
Έλα ντε!